stężenie estradiolu w osoczu

Stężenie estradiolu w osoczu to kluczowy parametr diagnostyczny stosowany w endokrynologii do oceny funkcji jajników u kobiet. Estradiol (E2) jest głównym estrogenem produkowanym przez komórki ziarniste rozwijających się pęcherzyków jajnikowych, a jego poziom w osoczu waha się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego.

Prawidłowe wartości stężenia estradiolu u kobiet w wieku rozrodczym wynoszą zwykle 20-400 pg/ml, z najniższymi poziomami we wczesnej fazie folikularnej (20-50 pg/ml) i najwyższymi w okresie owulacji (200-400 pg/ml). U kobiet po menopauzie poziomy estradiolu są znacząco niższe, zwykle poniżej 20 pg/ml, co odzwierciedla wygaszenie funkcji jajników.

Oznaczanie stężenia estradiolu w osoczu wykorzystuje się w diagnostyce zaburzeń miesiączkowania, niepłodności, przedwczesnego dojrzewania płciowego, zespołu policystycznych jajników oraz w monitorowaniu terapii hormonalnej. Jest to także kluczowy parametr w procedurach wspomaganego rozrodu, gdzie służy do oceny odpowiedzi jajników na stymulację hormonalną oraz do prognozowania sukcesu terapii.

Metody oznaczania estradiolu obejmują głównie immunochemiczne testy laboratoryjne, takie jak ELISA, chemiluminescencja czy RIA, które charakteryzują się wysoką czułością i specyficznością. Interpretacja wyników powinna zawsze uwzględniać fazę cyklu miesiączkowego, wiek pacjentki oraz stosowane leki hormonalne, które mogą wpływać na wyniki badania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl