nietolerancja wysokiej temperatury

Nietolerancja wysokiej temperatury to stan, w którym organizm wykazuje obniżoną zdolność do adaptacji i funkcjonowania w warunkach podwyższonej temperatury otoczenia. Objawia się nadmiernym zmęczeniem, osłabieniem, zawrotami głowy, przyspieszoną akcją serca, nadmiernym poceniem się, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do hipertermii.

Etiologia nietolerancji wysokiej temperatury jest złożona i może wynikać z różnych przyczyn. Często występuje u osób z zaburzeniami termoregulacji, chorobami układu krążenia, nerwowego czy endokrynnego, w tym z nadczynnością lub niedoczynnością tarczycy. Szczególnie narażone są osoby starsze, małe dzieci, pacjenci z otyłością, a także osoby przyjmujące niektóre leki (np. antycholinergiczne, beta-blokery, diuretyki).

Diagnostyka obejmuje wykluczenie chorób podstawowych, które mogą być przyczyną nietolerancji cieplnej. Istotny jest wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz w niektórych przypadkach testy laboratoryjne (poziom hormonów tarczycy, elektrolity) i badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i polega na jej eliminacji oraz edukacji pacjenta w zakresie unikania ekspozycji na wysokie temperatury, odpowiedniego nawadniania i dostosowania aktywności fizycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl