ścieśnienie czaszki

Ścieśnienie czaszki (kraniostenoza) to wrodzona wada rozwojowa polegająca na przedwczesnym zarośnięciu jednego lub kilku szwów czaszkowych. W normalnych warunkach szwy czaszkowe pozostają otwarte do około 2. roku życia, umożliwiając wzrost mózgu. Przedwczesne zarośnięcie szwów ogranicza możliwość rozrostu czaszki w kierunku prostopadłym do zrośniętego szwu, co prowadzi do charakterystycznych deformacji czaszki.

Rodzaje kraniostenozy klasyfikuje się w zależności od tego, który szew uległ przedwczesnemu zarośnięciu. Wyróżnia się m.in. skafocefalie (zarośnięcie szwu strzałkowego), trigonocefalie (zarośnięcie szwu czołowego), plagiocefalie (jednostronne zarośnięcie szwu wieńcowego) oraz brachycefalie (obustronne zarośnięcie szwów wieńcowych). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym obrazem klinicznym i specyficznym kształtem czaszki.

Diagnostyka ścieśnienia czaszki opiera się na badaniu fizykalnym oraz badaniach obrazowych, takich jak RTG, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. Leczenie jest głównie chirurgiczne i polega na rekonstrukcji czaszki w celu zapewnienia odpowiedniej przestrzeni dla rozwijającego się mózgu oraz poprawy wyglądu. Optymalny czas interwencji to pierwszy rok życia, gdy kości czaszki są najbardziej plastyczne.

Nieleczone ścieśnienie czaszki może prowadzić do poważnych powikłań, w tym wzrostu ciśnienia śródczaszkowego, zaburzeń rozwoju mózgu, problemów neurologicznych, zaburzeń widzenia i słuchu, a także problemów psychospołecznych związanych z deformacją wyglądu. Wczesna diagnoza i leczenie znacząco poprawiają rokowanie i zapobiegają powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl