obrzęk nienaczyniopochodny
Obrzęk nienaczyniopochodny to stan kliniczny charakteryzujący się lokalnym lub uogólnionym gromadzeniem płynu w tkankach, który nie jest spowodowany dysfunkcją naczyń krwionośnych. W przeciwieństwie do obrzęków naczyniopochodnych, gdzie głównym czynnikiem patogenetycznym jest zwiększona przepuszczalność naczyń lub zaburzenia ciśnienia hydrostatycznego i onkotycznego, obrzęki nienaczyniopochodne wynikają z innych mechanizmów.
Główne przyczyny obrzęków nienaczyniopochodnych obejmują zaburzenia limfatyczne (np. po usunięciu węzłów chłonnych, w przebiegu filariozy), zatrzymanie sodu i wody (np. w niewydolności nerek, zespole nerczycowym), hipoalbuminemię (np. w marskości wątroby, zespołach złego wchłaniania), zaburzenia hormonalne (np. niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga) oraz reakcje alergiczne niezwiązane z bezpośrednim uszkodzeniem naczyń.
Diagnostyka obrzęków nienaczyniopochodnych wymaga dokładnego badania podmiotowego i przedmiotowego, badań laboratoryjnych oceniających funkcję nerek, wątroby i tarczycy, poziomu albumin w surowicy oraz w wybranych przypadkach badań obrazowych układu limfatycznego. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, a w terapii objawowej stosuje się m.in. diuretyki, kompresoterapię oraz odpowiednie postępowanie fizjoterapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Okserutyny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Okserutyny, substancja czynna Venoruton forte, są wskazane głównie w leczeniu objawowym przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki różnicowej obrzęków, aby wykluczyć etiologię kardiogenną, hepatogenną lub nerkową, gdyż w tych przypadkach okserutyny są nieskuteczne. Zaleca się wykonanie badań funkcji nerek, wątroby oraz oceny kardiologicznej. Stosowanie u pacjentów z obrzękami spowodowanymi chorobami serca, wątroby lub nerek jest przeciwwskazane. Ponadto, brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się stosowania okserutyn w populacji pediatrycznej.
choroba nerek, choroba serca, choroba wątroby, cukrzyca, kompresjoterapia, miażdżyca tętnic obwodowych, niewydolność serca, niewydolność żylna, obrzęk kardiogenny, obrzęk kończyny dolnej, obrzęk nerkowy, obrzęk nienaczyniopochodny, okserutyna, pompa mięśniowa łydki, pończochy uciskowe, przewlekła niewydolność żylna, Venoruton, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Venolan
Produkt leczniczy Venolan, zawierający 300 mg trokserutyny w postaci kapsułek twardych, jest wskazany do leczenia objawów przewlekłej niewydolności żylnej, gdzie obrzęki kończyn dolnych wynikają z zaburzeń naczyniowych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki różnicowej, aby wykluczyć obrzęki o podłożu kardiologicznym, hepatologicznym lub nefrologicznym, gdyż w takich przypadkach stosowanie trokserutyny nie przyniesie oczekiwanych efektów terapeutycznych. Venolan nie jest zalecany u pacjentów z obrzękami kostek spowodowanymi chorobami serca, wątroby lub nerek, a także nie powinien być stosowany w populacji pediatrycznej.