owrzodzenia podudzi

Owrzodzenia podudzi są przewlekłymi, trudno gojącymi się ubytkami skóry i tkanek podskórnych, zlokalizowanymi najczęściej w dystalnej części kończyn dolnych. Stanowią one istotny problem kliniczny zarówno w dermatologii, jak i chirurgii naczyniowej oraz angiologii.

Najczęstszą przyczyną owrzodzeń podudzi są zaburzenia naczyniowe – przede wszystkim przewlekła niewydolność żylna (około 70% przypadków), miażdżycowa choroba tętnic obwodowych (około 10-15%) oraz owrzodzenia o etiologii mieszanej, żylno-tętniczej (około 10-15%). Rzadsze przyczyny obejmują neuropatie, choroby układowe tkanki łącznej, infekcje, choroby hematologiczne, urazy czy nowotwory.

Diagnostyka owrzodzeń podudzi powinna obejmować dokładny wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym obrazowe (USG doppler, angiografia) i laboratoryjne. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja choroby podstawowej, ponieważ determinuje ona strategię terapeutyczną.

Leczenie owrzodzeń podudzi jest procesem długotrwałym i wielokierunkowym. Obejmuje ono terapię choroby podstawowej, miejscowe zaopatrzenie rany (oczyszczanie, stosowanie opatrunków specjalistycznych), kompresoterapię w przypadku owrzodzeń żylnych, farmakoterapię (leki przeciwzakrzepowe, przeciwbólowe, antybiotyki w przypadku infekcji), a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne (rewaskularyzacja, przeszczepy skóry).

Profilaktyka owrzodzeń podudzi polega głównie na skutecznym leczeniu chorób predysponujących, takich jak żylaki kończyn dolnych, cukrzyca czy miażdżyca. Istotne znaczenie ma również edukacja pacjentów w zakresie czynników ryzyka i zasad higieny kończyn dolnych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl