oparzenia skóry

Oparzenia skóry to uszkodzenia tkanek wywołane ekspozycją na wysoką temperaturę, substancje chemiczne, promieniowanie lub prąd elektryczny. Klasyfikuje się je w zależności od głębokości uszkodzenia: I stopień obejmuje tylko naskórek (zaczerwienienie, bolesność), II stopień sięga skóry właściwej (pęcherze, silny ból), III stopień to zniszczenie pełnej grubości skóry (powierzchnia sucha, niebolesna z powodu zniszczenia zakończeń nerwowych), a IV stopień obejmuje tkanki podskórne, mięśnie i kości.

Ocena oparzenia powinna uwzględniać jego głębokość, rozległość (wyrażoną jako procent całkowitej powierzchni ciała – TBSA), lokalizację oraz czynnik sprawczy. Do szybkiej oceny powierzchni oparzenia wykorzystuje się regułę „dziewiątek” Wallace’a lub regułę dłoni pacjenta (powierzchnia dłoni stanowi około 1% TBSA). Oparzenia uznawane za ciężkie, wymagające leczenia specjalistycznego, to oparzenia III stopnia przekraczające 10% TBSA, II stopnia powyżej 20% TBSA oraz oparzenia obejmujące twarz, kończyny, krocze i okolice stawów.

Leczenie oparzeń obejmuje resuscytację płynową, kontrolę bólu, zapobieganie zakażeniom, właściwe zaopatrzenie rany i ewentualne interwencje chirurgiczne. W przypadku oparzeń ciężkich kluczowe jest wdrożenie odpowiedniej płynoterapii według formuły Parkland (4 ml x masa ciała w kg x % TBSA). Obecnie w leczeniu ran oparzeniowych preferuje się nowoczesne opatrunki hydrokoloidowe, hydrożelowe i z zawartością srebra, które tworzą optymalne środowisko dla gojenia i zmniejszają ryzyko infekcji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl