wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwojowe
Wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwojowe (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan kliniczny, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie uwarunkowanego potencjału wzrostu. Klasycznie diagnozuje się go, gdy szacowana masa płodu znajduje się poniżej 10. centyla dla danego wieku ciążowego, choć niektórzy eksperci zalecają stosowanie bardziej rygorystycznych kryteriów (np. poniżej 3. lub 5. centyla).
IUGR można podzielić na symetryczne (proporcjonalne zmniejszenie wszystkich parametrów wzrostu) oraz asymetryczne (nieproporcjonalne, często z relatywnie oszczędzonym obwodem głowy). Główne przyczyny tego stanu obejmują nieprawidłowości łożyskowe (niewydolność łożyska, zaburzenia implantacji), czynniki matczyne (nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, niedożywienie), zakażenia wewnątrzmaciczne oraz wady genetyczne płodu.
Diagnostyka IUGR opiera się na seryjnych badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, ilości płynu owodniowego oraz przepływów naczyniowych w krążeniu płodowo-łożyskowym. Szczególne znaczenie ma badanie dopplerowskie tętnicy pępowinowej, tętnicy środkowej mózgu oraz przewodu żylnego, które pozwala na ocenę stopnia niedotlenienia płodu.
Postępowanie w przypadku IUGR zależy od nasilenia objawów, wieku ciążowego oraz przyczyny. Obejmuje ono intensywny nadzór nad płodem (kardiotokografia, profil biofizyczny płodu, badania dopplerowskie), a w przypadku narastających objawów niedotlenienia płodu – decyzję o zakończeniu ciąży. Dzieci urodzone z IUGR wymagają szczególnej opieki neonatologicznej ze względu na zwiększone ryzyko powikłań okołoporodowych oraz odległych konsekwencji zdrowotnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alpicort E (2 mg + 0,05 mg + 4 mg)/ml
Alpicort E to preparat do stosowania miejscowego zawierający 2 mg prednizolonu (glikokortykosteroid), 0,05 mg estradiolu benzoesanu (estrogen) oraz 4 mg kwasu salicylowego na 1 ml płynu. Ze względu na obecność estradiolu benzoesanu i prednizolonu, lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji. Estrogeny mogą wpływać na rozwój płodu oraz modyfikować skład i objętość mleka matki, a glikokortykosteroidy niosą ryzyko wewnątrzmacicznego opóźnienia rozwojowego, rozszczepu podniebienia, a także zaniku kory nadnerczy u płodu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i ekspozycji w pierwszym oraz końcowym trymestrze ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać.
badanie epidemiologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, estradiol benzoesan, glikokortykosteroid, kwas salicylowy, laktacja, leczenie substytucyjne, pierwszy trymestr ciąży, prednizolon, rozszczep podniebienia, toksyczność płodowa, wada rozwojowa, wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwojowe, zanik kory nadnerczy