zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych
Wskazanie

Zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych (ZŻZP) jest stanem zapalnym żył powierzchniowych, któremu towarzyszy tworzenie się skrzepliny. Najczęściej dotyczy kończyn dolnych, zwłaszcza żyły odpiszczelowej. Stan ten charakteryzuje się zaczerwienieniem, bólem, obrzękiem i wyczuwalnym stwardnieniem wzdłuż przebiegu żyły. ZŻZP występuje często u osób z żylakami, po urazach, zabiegach chirurgicznych, u kobiet w ciąży oraz u pacjentów z trombofilią.

W leczeniu ZŻZP stosuje się przede wszystkim leki przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe. Wśród niesteroidowych leków przeciwzapalnych w Polsce często stosuje się preparaty takie jak Diclac, Dicloberl, Voltaren czy Metindol. W przypadku konieczności włączenia leczenia przeciwzakrzepowego stosuje się heparyny drobnocząsteczkowe, takie jak Clexane (enoksaparyna), Fraxiparine (nadroparyna) czy Fragmin (dalteparyna). W niektórych przypadkach stosuje się również leki z grupy fondaparynuksów, jak Arixtra.

Największą trudnością w leczeniu ZŻZP jest ocena ryzyka progresji do zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Około 10-30% przypadków ZŻZP może być powikłanych ZŻG, a 2-10% ZP. Szczególnie niebezpieczne jest zakrzepowe zapalenie żyły odpiszczelowej w okolicy jej ujścia do żyły udowej. Innym wyzwaniem jest właściwe dobranie intensywności i czasu trwania leczenia przeciwkrzepliwego, aby zminimalizować ryzyko powikłań krwotocznych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.

Istotnym elementem leczenia jest również postępowanie niefarmakologiczne, obejmujące kompresoterapię (stosowanie pończoch lub bandaży uciskowych), mobilizację pacjenta oraz chłodzenie i elewację kończyny w ostrym okresie. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze lub przy dużym ryzyku powikłań może być konieczne leczenie chirurgiczne, polegające na podwiązaniu i przecięciu ujścia żyły odpiszczelowej.