ostre zapalenie dróg oddechowych

Ostre zapalenie dróg oddechowych to częsta przypadłość charakteryzująca się nagłym stanem zapalnym w obrębie układu oddechowego, obejmującym górne i/lub dolne drogi oddechowe. Najczęściej jest wywoływane przez czynniki infekcyjne – wirusy (m.in. rhinowirusy, adenowirusy, wirusy grypy, RSV), bakterie (paciorkowce, pneumokoki, Haemophilus influenzae) lub rzadziej grzyby.

Objawy kliniczne ostrego zapalenia dróg oddechowych obejmują kaszel (suchy lub produktywny), ból gardła, przekrwienie błony śluzowej nosa, wyciek z nosa, objawy ogólnoustrojowe (gorączka, złe samopoczucie, bóle mięśniowe) oraz w przypadku zajęcia dolnych dróg oddechowych – duszność, świsty, rzężenia. Nasilenie objawów zależy od lokalizacji procesu zapalnego, etiologii oraz stanu immunologicznego pacjenta.

Diagnostyka ostrego zapalenia dróg oddechowych opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz w wybranych przypadkach na badaniach dodatkowych: morfologii krwi, markerach stanu zapalnego (CRP, prokalcytonina), badaniach mikrobiologicznych (wymazy, posiewy) oraz obrazowych (RTG klatki piersiowej). Różnicowanie między etiologią wirusową a bakteryjną ma kluczowe znaczenie dla decyzji terapeutycznych.

Leczenie obejmuje postępowanie objawowe (leki przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, mukolityczne, nawodnienie) oraz w przypadku potwierdzonej lub wysoce prawdopodobnej etiologii bakteryjnej – antybiotykoterapię. Istotna jest również profilaktyka, obejmująca szczepienia ochronne (przeciw grypie, pneumokokom), unikanie ekspozycji na czynniki drażniące drogi oddechowe oraz odpowiednią higienę.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl