zgniecenie
Wskazanie

Zgniecenie (contusio) to uraz tkanek miękkich spowodowany działaniem tępej siły, bez przerwania ciągłości skóry. Dochodzi do uszkodzenia tkanek głębiej położonych, naczyń krwionośnych, co objawia się krwiakiem, obrzękiem, bólem oraz ograniczeniem funkcji. Zgniecenia mogą dotyczyć różnych części ciała, ale szczególnie niebezpieczne są te obejmujące klatkę piersiową, jamę brzuszną czy głowę, gdzie mogą prowadzić do poważnych powikłań narządowych.

W leczeniu zgniecenia stosuje się przede wszystkim protokół PRICE (Protekcja, Rest – odpoczynek, Ice – lód, Compression – ucisk, Elevation – uniesienie). W farmakoterapii bólu i stanu zapalnego wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, dostępne w Polsce jako: Ibuprom, Nurofen, Ketonal, Dexak. W przypadku silniejszych dolegliwości bólowych można zastosować tramadol (Tramal) lub preparaty złożone, np. paracetamol z kodeiną (Solpadeine). Przy rozległych zgnieceniach pomocne są też leki poprawiające krążenie obwodowe i zmniejszające obrzęk, jak Vessel Due F czy Aescin.

Największe trudności w leczeniu zgniecenia obejmują właściwą ocenę głębokości i rozległości uszkodzeń, zwłaszcza gdy dochodzi do zespołu zmiażdżenia (crush syndrome), który może prowadzić do niewydolności nerek. Istotnym wyzwaniem jest również różnicowanie prostego zgniecenia od poważniejszych obrażeń, takich jak złamania, uszkodzenia narządów wewnętrznych czy przedziałów powięziowych. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe nawet niewielkie zgniecenie może prowadzić do znacznego krwawienia do tkanek, co komplikuje leczenie i wydłuża proces zdrowienia.