choroba wątroby związana z mukowiscydozą

Choroba wątroby związana z mukowiscydozą (CFLD – Cystic Fibrosis-Related Liver Disease) stanowi jedno z poważnych pozapłucnych powikłań mukowiscydozy, dotykające około 30-40% pacjentów. Patogeneza schorzenia wynika z dysfunkcji białka CFTR (błonowego regulatora przewodnictwa) w komórkach nabłonka dróg żółciowych, co prowadzi do zaburzeń wydzielania żółci, jej zagęszczenia oraz zastoju.

Klinicznie CFLD może manifestować się w różnych postaciach: od bezobjawowego wzrostu enzymów wątrobowych, przez stłuszczenie wątroby, po marskość żółciową i nadciśnienie wrotne. Diagnostyka obejmuje regularne badania biochemiczne, obrazowanie (USG, elastografia) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. Istotnym markerem progresji choroby jest wykrycie wczesnych cech włóknienia wątroby.

Leczenie opiera się głównie na stosowaniu kwasu ursodeoksycholowego (UDCA), który poprawia przepływ żółci i wykazuje działanie hepatoprotekcyjne. W zaawansowanych stadiach choroby z objawami nadciśnienia wrotnego konieczne jest leczenie powikłań (wodobrzusza, krwawień z żylaków przełyku). W przypadkach schyłkowej niewydolności wątroby rozważa się przeszczepienie narządu, często w połączeniu z przeszczepieniem płuc.

Regularne monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów z mukowiscydozą jest kluczowe dla wczesnego wykrycia CFLD i wdrożenia odpowiedniego postępowania, co może spowolnić progresję choroby i poprawić rokowanie. Nowe modulatory CFTR mogą w przyszłości wpłynąć również na przebieg powikłań wątrobowych mukowiscydozy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl