epizod maniakalny lub depresyjny
Epizod maniakalny lub depresyjny to kluczowe stany kliniczne występujące w przebiegu zaburzeń afektywnych, szczególnie w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Epizod maniakalny charakteryzuje się podwyższonym, ekspansywnym lub drażliwym nastrojem, wzmożoną energią i aktywnością, przyspieszoną mową i tokiem myślenia, zmniejszoną potrzebą snu, podwyższoną samooceną oraz zwiększoną impulsywnością i podejmowaniem ryzykownych zachowań.
Epizod depresyjny z kolei przejawia się obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań i zdolności do odczuwania przyjemności (anhedonią), spadkiem energii, zaburzeniami snu (najczęściej bezsennością), obniżoną samooceną, poczuciem winy, problemami z koncentracją, myślami samobójczymi oraz spowolnieniem psychoruchowym. Oba stany mogą znacząco upośledzać funkcjonowanie pacjenta w sferze zawodowej, społecznej i rodzinnej.
Diagnostyka epizodów maniakalnych i depresyjnych opiera się na kryteriach klasyfikacji ICD-11 lub DSM-5. Leczenie epizodu maniakalnego obejmuje stosowanie leków normotymicznych (lit, walproiniany, karbamazepina), leków przeciwpsychotycznych drugiej generacji oraz benzodiazepin. W terapii epizodu depresyjnego stosuje się leki przeciwdepresyjne (ostrożnie w chorobie afektywnej dwubiegunowej), normotymiki, leki przeciwpsychotyczne, a w ciężkich przypadkach – elektrowstrząsy. Istotne znaczenie ma psychoedukacja pacjenta i jego rodziny oraz psychoterapia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kwetina 100 mg
Produkt leczniczy Kwetina, zawierający kwetiapinę fumaran w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W schizofrenii lek skutecznie kontroluje zarówno objawy pozytywne (omamy, urojenia), jak i negatywne (apatia, wycofanie społeczne). W chorobie afektywnej dwubiegunowej Kwetina znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, epizodów ciężkiej depresji oraz w profilaktyce nawrotów tych epizodów u pacjentów, którzy wcześniej dobrze reagowali na terapię kwetiapiną. Tabletki zawierają również laktozę jednowodną w ilościach zależnych od dawki: 7 mg (25 mg), 28 mg (100 mg), 56 mg (200 mg) oraz 84 mg (300 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
anhedonia, apatia, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod ciężkiej depresji, epizod maniakalny, epizod maniakalny lub depresyjny, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, napęd psychoruchowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy negatywne, objawy pozytywne, objawy psychotyczne, omamy, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka powlekana, urojenia, wycofanie społeczne, zaburzenie psychiczne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kventiax SR 200 mg
Kventiax SR to preparat zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Dzięki mechanizmowi przedłużonego uwalniania, lek umożliwia podawanie raz na dobę, co sprzyja stabilizacji stężenia substancji czynnej w organizmie. Wskazania do stosowania obejmują schizofrenię (zarówno fazę ostrą, jak i leczenie podtrzymujące), zaburzenia afektywne dwubiegunowe (epizody maniakalne, ciężką depresję oraz profilaktykę nawrotów) oraz ciężkie epizody depresyjne w przebiegu dużej depresji, jako uzupełnienie terapii przeciwdepresyjnej u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na monoterapię. Przed rozpoczęciem terapii należy uwzględnić profil bezpieczeństwa leku, potencjalne działania niepożądane oraz interakcje farmakologiczne.
ciężka depresja, ciężki epizod depresyjny, duża depresja, epizod maniakalny, epizod maniakalny lub depresyjny, fumaran, kwetiapina, major depressive disorder, monoterapia lekiem przeciwdepresyjnym, nietolerancja laktozy, remisja, schizofrenia, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwdepresyjna, zaburzenia myślenia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne, zapobieganie nawrotom