płytkie owrzodzenie
Wskazanie

Płytkie owrzodzenie to uszkodzenie powierzchownych warstw skóry lub błony śluzowej, które nie sięga głębszych tkanek. Najczęściej występuje w obrębie kończyn dolnych, jamy ustnej, żołądka lub dwunastnicy. W zależności od lokalizacji, przyczyna może być różna – od zaburzeń krążenia, cukrzycy, infekcji bakteryjnych, po czynniki autoimmunologiczne czy działanie środków chemicznych.

W leczeniu płytkich owrzodzeń skóry stosuje się preparaty o działaniu oczyszczającym, przeciwzapalnym i przyspieszającym gojenie. Wśród polskich produktów wyróżnić można: Dermagran (opatrunek aktywny), Argosulfan (krem z sulfatiazolem srebra), Octenisept (do przemywania), Granulox (spray z hemoglobiną) czy Alantan Plus. W przypadku owrzodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego stosuje się inhibitory pompy protonowej jak Controloc, Helicid, IPP, Pantoprazole Genoptim, czy leki osłonowe jak Sucralfat Teva.

Największą trudnością w leczeniu płytkich owrzodzeń jest zapobieganie nawrotom oraz zapewnienie odpowiednich warunków do gojenia. Problematyczne bywa również ustalenie pierwotnej przyczyny owrzodzenia, bez czego leczenie może być nieskuteczne. U pacjentów z zaburzeniami krążenia, cukrzycą czy niewydolnością żylną owrzodzenia często mają charakter przewlekły i wymagają długotrwałej, kompleksowej terapii połączonej z leczeniem choroby podstawowej.

W przypadku płytkich owrzodzeń troficznych kończyn dolnych kluczowe jest także odpowiednie postępowanie miejscowe – kompresoterapia, odciążenie, regularne oczyszczanie rany oraz dobór właściwych opatrunków. Istotnym elementem jest edukacja pacjenta w zakresie profilaktyki oraz regularnych kontroli, szczególnie u osób z grupy podwyższonego ryzyka.