świeży zawał serca

Świeży zawał serca to ostre uszkodzenie mięśnia sercowego spowodowane niedokrwieniem na skutek zamknięcia lub krytycznego zwężenia tętnicy wieńcowej. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.

Rozpoznanie świeżego zawału opiera się na triadzie diagnostycznej: charakterystycznych objawach klinicznych (ból zamostkowy, duszność), zmianach w elektrokardiogramie (uniesienie lub obniżenie odcinka ST, patologiczny załamek Q) oraz podwyższonych markerach martwicy mięśnia sercowego (troponina I lub T, CK-MB).

Postępowanie w świeżym zawale serca obejmuje przywrócenie przepływu wieńcowego, najlepiej poprzez pierwotną angioplastykę wieńcową (PCI) wykonaną w ciągu 90-120 minut od pierwszego kontaktu medycznego. Alternatywnie stosuje się leczenie fibrynolityczne, jeśli PCI nie jest dostępne w odpowiednim czasie.

Farmakoterapia w ostrej fazie zawału obejmuje podanie kwasu acetylosalicylowego, inhibitora P2Y12 (tikagreloru lub prasugrelu), heparyny niefrakcjonowanej, a w uzasadnionych przypadkach także morfiny, azotanów i beta-blokerów. Po stabilizacji stanu pacjenta wprowadza się leczenie modyfikujące rokowanie odległe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl