wirus poliomyelitis typu 2
Wirus poliomyelitis typu 2 (PV2) jest jednym z trzech serotypów wirusa polio, należącego do rodziny Picornaviridae, rodzaju Enterovirus. Wraz z typami 1 i 3 jest czynnikiem etiologicznym poliomyelitis (choroby Heinego-Medina), ciężkiej choroby zakaźnej atakującej komórki rogów przednich rdzenia kręgowego, prowadzącej do porażeń wiotkich.
Spośród trzech serotypów wirusa polio, typ 2 został oficjalnie uznany za wyeliminowany w skali globalnej w 2015 roku. W związku z tym z trójwalentnej doustnej szczepionki przeciwko polio (tOPV) wycofano komponent typu 2, zastępując ją szczepionką dwuwalentną (bOPV) zawierającą typy 1 i 3. Decyzja ta miała na celu ograniczenie przypadków polio wywołanych przez pochodne szczepionkowe wirusa typu 2 (VDPV2).
Mimo globalnej eradykacji dzikiego wirusa polio typu 2, nadal istnieje zagrożenie związane z krążeniem pochodnych szczepionkowych wirusów typu 2, które mogą odzyskać neurowitulencję i zdolność do transmisji. Z tego powodu utrzymywane są rygorystyczne programy nadzoru epidemiologicznego oraz w sytuacjach zagrożenia stosowana jest monowalentna szczepionka zawierająca typ 2 (mOPV2).
W diagnostyce zakażeń wirusem polio typu 2 stosuje się metody molekularne (RT-PCR), izolację wirusa w hodowlach komórkowych oraz badania serologiczne. Materiałem diagnostycznym są najczęściej próbki kału, wymazy z gardła oraz płyn mózgowo-rdzeniowy w przypadku objawów neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Imovax Polio 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 1, szczep Mahoney, 7 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 2, szczep MEF-1 i 26 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typ 3, szczep Saukett/0,5 ml; Szczepionka 1-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka IMOVAX POLIO jest podawana w standardowej dawce 0,5 ml zawiesiny do wstrzykiwań, zawierającej inaktywowane wirusy poliomyelitis typu 1 (29 jednostek antygenu D, szczep Mahoney), typu 2 (7 jednostek antygenu D, szczep MEF-1) oraz typu 3 (26 jednostek antygenu D, szczep Saukett). Ze względu na formę ampułko-strzykawki z jednorazową dawką oraz sposób podania przez wykwalifikowany personel medyczny, ryzyko przedawkowania jest klinicznie nieistotne. Produkt jest przejrzystą, bezbarwną zawiesiną, zawierającą śladowe ilości antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), 12,5 µg fenyloalaniny oraz 2 mg etanolu, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwościami lub schorzeniami metabolicznymi. Szczepionka jest produkowana zgodnie z Farmakopeą Europejską i rekomendacjami WHO, a wirusy namnażane są w komórkach VERO, co gwarantuje wysoką jakość i bezpieczeństwo preparatu.
antygen D, fenyloalanina, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, komórki Vero, nadwrażliwość, neomycyna, niepożądana reakcja poszczepienna, polimyksyna B, przeciwwskazanie, streptomycyna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, wirus poliomyelitis typu 1, wirus poliomyelitis typu 2, wirus poliomyelitis typu 3, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Inaktywowany wirus poliomyelitis (IPV), stosowany w szczepionkach takich jak IMOVAX POLIO, DULTAVAX i PENTAXIM, jest produkowany na bazie szczepów Mahoney (typ 1), MEF-1 (typ 2) oraz Saukett (typ 3) namnażanych w komórkach VERO i inaktywowanych w celu zapewnienia bezpieczeństwa i immunogenności. W okresie ciąży szczepionka DULTAVAX, zawierająca również toksoidy błoniczy i tężcowy, nie jest zalecana pomimo braku dowodów na działanie teratogenne; w sytuacjach ryzyka zakażenia tężcem preferuje się monowalentną szczepionkę przeciw tężcowi. IMOVAX POLIO może być stosowana u kobiet ciężarnych wyłącznie przy wysokim ryzyku zakażenia, po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka. PENTAXIM, przeznaczona wyłącznie dla dzieci, nie jest stosowana w ciąży. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do stosowania DULTAVAX i IMOVAX POLIO, które mogą być bezpiecznie podawane w okresie laktacji.
antybiotyk, badanie kliniczne, działanie teratogenne, fenyloalanina, immunizacja, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, laktacja, neomycyna, polimyksyna B, poliowirus, przeciwwskazanie do szczepienia, streptomycyna, substancja pomocnicza, sytuacja epidemiologiczna, szczepionka adsorbowana, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wirus poliomyelitis typu 1, wirus poliomyelitis typu 2, wirus poliomyelitis typu 3, zakażenie tężcem