sigmoidektomia
Sigmoidektomia to procedura chirurgiczna polegająca na usunięciu esicy (części okrężnicy w kształcie litery S), zlokalizowanej w końcowym odcinku jelita grubego, przed odbytnicą. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych operacji w zakresie chirurgii jelita grubego.
Wskazania do sigmoidektomii obejmują nowotwory złośliwe esicy, zaawansowaną chorobę uchyłkową z nawracającymi epizodami zapalenia lub powikłaniami (perforacja, krwawienie, zwężenie), przewlekłe stany zapalne, polipy, które nie mogą być usunięte endoskopowo, oraz skręt esicy. Zabieg może być wykonywany metodą klasyczną (otwartą) lub laparoskopową, która wiąże się z mniejszym urazem operacyjnym i szybszym powrotem do zdrowia.
Po usunięciu esicy dokonuje się zespolenia pozostałej części okrężnicy z odbytnicą, przywracając ciągłość przewodu pokarmowego. W przypadkach zaawansowanej choroby lub powikłań śródoperacyjnych może być konieczne wytworzenie czasowej lub stałej kolostomii. Potencjalne powikłania po sigmoidektomii obejmują nieszczelność zespolenia, krwawienie, zakażenie miejsca operacyjnego, niedrożność pooperacyjną oraz dysfunkcje układu moczowego i płciowego wynikające z uszkodzenia nerwów autonomicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wypadanie odbytnicy – Leczenie
Wypadanie odbytnicy to patologiczne wysunięcie odbytnicy lub jej błony śluzowej przez kanał odbytu, wymagające leczenia dostosowanego do wieku, stanu pacjenta i nasilenia objawów. U dzieci leczenie zachowawcze, obejmujące modyfikację diety (25-35 g błonnika dziennie, 6-8 szklanek płynów), środki zmiękczające stolec oraz ćwiczenia mięśni dna miednicy, jest skuteczne w około 90% przypadków. U dorosłych natomiast leczenie operacyjne jest zazwyczaj konieczne dla trwałego wyleczenia. Metody zachowawcze, takie jak biofeedback, manualna repozycja czy irygacja odbytnicy, pełnią rolę wspomagającą lub przygotowującą do zabiegu chirurgicznego. Wybór techniki operacyjnej zależy od stanu ogólnego pacjenta, rozległości wypadania oraz obecności współistniejących zaburzeń, np. zaparć.
biofeedback, ćwiczenia Kegla, ćwiczenia mięśni dna miednicy, defekacja, erozja siatki, irygacja odbytnicy, laparoskop, laparoskopowa rektopeksja, leczenie chirurgiczne, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, mięsień zwieracz, modyfikacja diety, nietrzymanie stolca, powikłania okołooperacyjne, procedura Altemeiera, procedura Delorme’a, rektopeksja, sigmoidektomia, skleroterapia, środki zmiękczające stolec, wypadanie odbytnicy, zaparcie, zespolenie jelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba uchyłkowa jelit i zapalenie uchyłków – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba uchyłkowa jelit dotyka około 70% populacji zachodniej do 80. roku życia, z 80-85% pacjentów pozostających bezobjawowymi. Ostre zapalenie uchyłków (diverticulitis) rozwija się u około 5% chorych, z 15-25% z nich doświadczających powikłań wymagających interwencji chirurgicznej. Ryzyko nawrotu po pierwszym epizodzie wynosi około 20% w ciągu 5 lat, a u pacjentów leczonych zachowawczo wzrasta do 20-35%. Powikłane zapalenie uchyłków, obejmujące ropnie, perforacje, przetoki i krwawienia, występuje u około 12% pacjentów z ostrym zapaleniem, z największą śmiertelnością w przypadku perforacji i ropni. Ropień o średnicy >3 cm zwiększa ryzyko niepowodzenia leczenia zachowawczego (13,9-20%). Skala PACO-D, uwzględniająca m.in. płeć męską, zaparcia, hemoglobinę ≤11,9 g/dL, CRP ≥80 mg/mL, otyłość i brak inhibitorów pompy protonowej, pozwala na identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań, wykazując AUC 0,674 i 0,648 w kohortach retrospektywnej i prospektywnej.
biegunka, choroba uchyłkowa, choroba uchyłkowa jelit, drenaż przezskórny, inhibitor pompy protonowej, kałowe zapalenie otrzewnej, kolostomia, krwawienie uchyłkowe, laparoskopowa resekcja, niepowikłane zapalenie uchyłków, ostre zapalenie uchyłków, perforacja okrężnicy, powikłane zapalenie uchyłków, przetoka, ropień uchyłkowy, ropne zapalenie otrzewnej, sigmoidektomia, skala PACO-D, terapia antybiotykowa, tomografia komputerowa jamy brzusznej, zapalenie uchyłków, zaparcie, zespół jelita drażliwego