zmiany plamki żółtej
Zmiany plamki żółtej (makulopatia) obejmują szereg chorób i zaburzeń dotyczących centralnej części siatkówki oka, odpowiedzialnej za ostre widzenie centralne i rozpoznawanie szczegółów. Do najczęstszych patologii należy zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), które występuje w dwóch głównych postaciach: suchej (zanikowej) oraz wysiękowej (neowaskularnej).
W postaci suchej AMD dochodzi do zaniku komórek nabłonka barwnikowego siatkówki (RPE) i fotoreceptorów, co objawia się obecnością druz (złogów lipidowo-białkowych) oraz atrofii geograficznej. Postać wysiękowa charakteryzuje się patologicznym rozrostem naczyń krwionośnych pod siatkówką, prowadzącym do obrzęku, krwawień i ostatecznie włóknienia plamki.
Innymi ważnymi zmianami plamki żółtej są: makulopatia cukrzycowa, obrzęk plamki (związany z cukrzycą, zakrzepem żył siatkówki lub stanem zapalnym), otwór w plamce, błona nasiatkówkowa oraz centralna surowicza chorioretinopatia. Współczesne metody diagnostyczne obejmują OCT (optyczną koherentną tomografię), angiografię fluoresceinową oraz indocyjaninową.
Leczenie zmian plamki zależy od ich rodzaju i może obejmować iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF (w wysiękowym AMD i obrzęku plamki), laseroterapię, witrektomię czy terapię fotodynamiczną. Kluczowe znaczenie ma wczesne wykrycie zmian, regularne kontrole okulistyczne oraz modyfikacja czynników ryzyka, jak palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze czy niewłaściwa dieta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dnor 100 mg
Allopurynol w dawce 100 mg (produkt leczniczy Dnor) może wywoływać różnorodne działania niepożądane, których częstość występowania jest trudna do precyzyjnego określenia z powodu braku współczesnej dokumentacji klinicznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość czy ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), jest zwiększone. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, zmiany grudkowo-plamiste i łuskowate, są najczęstszymi objawami niepożądanymi i mogą pojawić się w dowolnym momencie terapii. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku, a w razie podejrzenia SJS/TEN – trwałe wykluczenie ponownego podawania allopurynolu. Nudności i wymioty, obserwowane zwłaszcza na początku leczenia, można ograniczyć przez przyjmowanie leku po posiłku.
agranulocytoza, allopurynol, aplazja czerwonokrwinkowa, azotemia, biegunka tłuszczowa, bradykardia, choroba nerek i wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kamica moczowa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niepłodność męska, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaćma, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, zmiany plamki żółtej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allopurinol Aurovitas 100 mg
Allopurinol Aurovitas, dostępny w dawkach 100 mg i 300 mg, wykazuje stosunkowo rzadkie działania niepożądane, które jednak mogą nasilać się u pacjentów z chorobami nerek i wątroby. Najczęściej obserwuje się wysypkę (często), natomiast poważne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), występują rzadko, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji. Bardzo rzadkie, ale istotne są zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość), które wymagają pilnej konsultacji hematologicznej. Niezbyt często pojawiają się reakcje nadwrażliwości, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, biegunka). Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane ze względu na możliwość bezobjawowego wzrostu enzymów wątrobowych oraz rzadkich przypadków zapalenia wątroby, w tym martwicy i ziarniniakowego zapalenia wątroby.
agranulocytoza, allopurinol, aplazja erytrocytów, biegunka tłuszczowa, bradykardia, choroba nerek, choroba wątroby, cukrzyca, czyraczność, dławica piersiowa, eozynofilia, funkcja nerek, ginekomastia, hiperlipidemia, krwawe wymioty, krwiomocz, leczenie skojarzone, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, małopłytkowość, martwica wątroby, mocznica, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenia erekcji, zaćma, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, zmiany plamki żółtej