zaburzenie funkcji życiowych

Zaburzenie funkcji życiowych to stan patologiczny organizmu, w którym dochodzi do nieprawidłowego działania podstawowych procesów biologicznych podtrzymujących życie. Do najważniejszych funkcji życiowych zalicza się oddychanie, krążenie krwi oraz funkcje ośrodkowego układu nerwowego. Dysfunkcje te mogą występować pojedynczo lub łącznie, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.

W praktyce klinicznej zaburzenia funkcji życiowych są oceniane według schematu ABC(DE), gdzie A oznacza drożność dróg oddechowych, B – oddychanie, C – krążenie, D – stan neurologiczny, a E – ekspozycję (ocenę urazów zewnętrznych). Priorytetem jest szybkie rozpoznanie tych zaburzeń i wdrożenie odpowiednich działań terapeutycznych, gdyż niepodjęcie interwencji może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń narządów, a nawet zgonu.

Diagnostyka zaburzeń funkcji życiowych opiera się na ocenie parametrów życiowych (tętno, ciśnienie tętnicze, saturacja, częstość oddechów, temperatura ciała, stan świadomości), badaniach laboratoryjnych (gazometria, elektrolity, morfologia, markery uszkodzenia narządów) oraz badaniach obrazowych. Leczenie tych stanów wymaga często interdyscyplinarnego podejścia i może obejmować tlenoterapię, wentylację mechaniczną, leki inotropowe, płynoterapię oraz w skrajnych przypadkach zaawansowane techniki podtrzymywania życia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl