stężenie nifedypiny w osoczu

Stężenie nifedypiny w osoczu jest kluczowym parametrem monitorowanym w terapii lekami z grupy antagonistów wapnia. Nifedypina, jako pochodna dihydropirydyny, blokuje kanały wapniowe typu L, powodując rozkurcz mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zmniejszenia obciążenia serca.

Terapeutyczne stężenie nifedypiny w osoczu wynosi zwykle 50-100 ng/ml. Monitorowanie tego parametru jest szczególnie istotne ze względu na dużą zmienność osobniczą w farmakokinetyce leku oraz wąski indeks terapeutyczny. Podwyższone stężenia mogą prowadzić do nasilonych działań niepożądanych, takich jak nadmierne obniżenie ciśnienia, zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy czy obrzęki obwodowe.

Poziom nifedypiny w osoczu zależy od wielu czynników, w tym postaci leku (o natychmiastowym lub przedłużonym uwalnianiu), dawki, funkcji wątroby (gdzie lek jest metabolizowany przez cytochrom P450 3A4), interakcji z innymi lekami oraz spożycia soku grejpfrutowego, który może znacząco zwiększać biodostępność leku. Oznaczenie stężenia nifedypiny wykonuje się najczęściej metodą chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas (LC-MS/MS).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl