nietrzymanie mieszane

Nietrzymanie mieszane (mieszane nietrzymanie moczu, MNM) to schorzenie charakteryzujące się współwystępowaniem objawów nietrzymania moczu wysiłkowego i naglącego. Pacjenci z tym typem inkontynencji doświadczają zarówno mimowolnego wycieku moczu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu czy kichania, jak i nagłego, trudnego do opanowania parcia na mocz, często z towarzyszącym wyciekiem przed dotarciem do toalety.

W patofizjologii nietrzymania mieszanego występuje zarówno komponent związany z niewydolnością zwieracza cewki moczowej i osłabieniem mięśni dna miednicy (mechanizm wysiłkowy), jak i nadreaktywność wypieracza pęcherza moczowego (mechanizm naglący). Schorzenie to najczęściej dotyka kobiet w okresie okołomenopauzalnym i postmenopauzalnym, choć może występować również u mężczyzn, szczególnie po zabiegach urologicznych.

Diagnostyka nietrzymania mieszanego opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu fizykalnym, dzienniczku mikcji oraz badaniach urodynamicznych. W leczeniu stosuje się podejście wielokierunkowe, obejmujące modyfikację stylu życia, fizjoterapię dna miednicy, farmakoterapię (najczęściej leki antycholinergiczne lub β3-adrenomimetyki) oraz w wybranych przypadkach metody chirurgiczne. Ze względu na złożoną patofizjologię, leczenie nietrzymania mieszanego stanowi większe wyzwanie niż terapia pojedynczych form inkontynencji.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl