żółtaczka fizjologiczna

Żółtaczka fizjologiczna noworodków to stan kliniczny charakteryzujący się żółtym zabarwieniem skóry i błon śluzowych noworodka, spowodowany przejściowym wzrostem stężenia bilirubiny we krwi. Występuje u około 60% noworodków donoszonych i 80% wcześniaków, zwykle między 2. a 4. dniem życia.

Mechanizm powstawania żółtaczki fizjologicznej związany jest z niedojrzałością wątroby noworodka, zwiększoną hemolizą erytrocytów płodowych oraz zwiększonym wchłanianiem bilirubiny z jelit. Stężenie bilirubiny całkowitej w surowicy zwykle nie przekracza 12 mg/dl u noworodków donoszonych i 15 mg/dl u wcześniaków.

Żółtaczka fizjologiczna ustępuje samoistnie, zwykle w ciągu 7-10 dni u noworodków donoszonych i 2-3 tygodni u wcześniaków. Monitorowanie poziomu bilirubiny jest kluczowe, ponieważ zbyt wysokie stężenie może prowadzić do żółtaczki patologicznej i kernicterusu. Leczenie, gdy jest konieczne, obejmuje głównie fototerapię.

Rozpoznanie żółtaczki fizjologicznej opiera się na wykluczeniu innych przyczyn hiperbilirubinemii, uwzględniając czas wystąpienia (po 24h życia), prawidłowy wywiad położniczy i brak objawów chorobowych. Istotne jest różnicowanie z żółtaczką patologiczną, która wymaga pilnej interwencji medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl