skórny odczyn alergiczny
Skórny odczyn alergiczny to lokalna reakcja immunologiczna skóry na kontakt z alergenem. Manifestuje się on różnorodnymi objawami, takimi jak rumień, obrzęk, świąd, wysypka, pokrzywka, czy wyprysk. Reakcje te są wynikiem aktywacji komórek układu odpornościowego, głównie mastocytów i limfocytów T, oraz uwalniania mediatorów zapalnych, przede wszystkim histaminy.
W diagnostyce skórnych odczynów alergicznych stosuje się testy skórne (punktowe, śródskórne, płatkowe), które pozwalają na identyfikację konkretnych alergenów wywołujących reakcję. Dodatkowo wykonuje się oznaczenie stężenia swoistych przeciwciał IgE we krwi. Najbardziej miarodajne są próby prowokacyjne, jednak ze względu na ryzyko systemowej reakcji anafilaktycznej wykonuje się je w ściśle kontrolowanych warunkach.
Leczenie skórnych odczynów alergicznych obejmuje unikanie zidentyfikowanego alergenu, stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych glikokortykosteroidów oraz preparatów nawilżających i regenerujących barierę naskórkową. W przypadkach ciężkich reakcji konieczne może być zastosowanie ogólnoustrojowej terapii kortykosteroidami lub lekami immunosupresyjnymi. W wybranych przypadkach stosuje się również immunoterapię swoistą (odczulanie).