pargylina

Pargylina to lek należący do klasy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), który był stosowany w leczeniu depresji oraz choroby Parkinsona. Jako nieselektywny inhibitor MAO blokuje rozkład neurotransmiterów takich jak dopamina, serotonina i noradrenalina, zwiększając ich stężenie w mózgu.

Mechanizm działania pargyliny polega na nieodwracalnym blokowaniu enzymów MAO-A i MAO-B, co prowadzi do zwiększenia poziomu monoamin w synapsach nerwowych. Efekt terapeutyczny w depresji wynika głównie z podwyższenia poziomu serotoniny i noradrenaliny, natomiast w chorobie Parkinsona – z podwyższenia poziomu dopaminy.

Ze względu na poważne interakcje z innymi lekami oraz pokarmami zawierającymi tyraminę (tzw. „reakcja serowa”), stosowanie pargyliny wiąże się z ryzykiem przełomu nadciśnieniowego. Z tego powodu lek ten został w większości krajów wycofany z użytku klinicznego i zastąpiony nowszymi, bezpieczniejszymi preparatami, w tym selektywnymi inhibitorami MAO.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chlorfenamina – Interakcje

Chlorfenamina, jako lek przeciwhistaminowy o działaniu przeciwcholinergicznym i depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie chlorfenaminy z alkoholem, benzodiazepinami, barbituranami, lekami nasennymi oraz innymi lekami o działaniu sedatywnym, co może prowadzić do nasilonej sedacji, zaburzeń koordynacji psychomotorycznej i ryzyka przedawkowania. Ponadto, interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi nasilają działanie przeciwcholinergiczne, zwiększając ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak porażenna niedrożność jelit czy nadciśnienie. Współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami ototoksycznymi – maskować objawy uszkodzenia słuchu, utrudniając wczesną diagnostykę. Chlorfenamina może również nasilać działanie fotouczulające leków uczulających na światło oraz zwiększać aktywność leków przeciwmalarycznych, np. chlorochiny, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjentów.
alprazolam, aminoglikozyd, amitryptylina, amoksapina, atropina, barbiturat, benzodiazepina, chlorfenamina, chlorochina, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, depresja oddechowa, depresja OUN, dezipramina, diazepam, difenhydramina, diuretyk pętlowy, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie sedatywne, fenobarbital, fluoksetyna, furazolidon, hydroksyzyna, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, klomipramina, kołatanie serca, koordynacja psychomotoryczna, lek fotosensytyzujący, lek ototoksyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnowotworowy, lek serotoninergiczny, lorazepam, majaczenie, maprotylina, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, oksybutynina, ototoksyczność, paradoksalne pobudzenie, pargylina, paroksetyna, porażenna niedrożność jelit, prokarbazyna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skopolamina, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, szum uszny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, wenlafaksyna, zaburzenie rytmu serca, zaleplon, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg

Dekstrometorfan bromowodorek (10 mg), aktywny składnik Tussifortinu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP2D6, co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna (z możliwością wzrostu stężenia dekstrometorfanu nawet 20-krotnie) oraz terbinafina, znacząco podnoszą ryzyko toksyczności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i zespołu serotoninowego. Inhibitory COX-2 (celekoksyb, parekoksyb, waldekoksyb) oraz leki przeciwarytmiczne (amiodaron, chinidyna) również zwiększają stężenie dekstrometorfanu, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), które mogą wywołać ciężki zespół serotoninowy manifestujący się pobudzeniem, nadmiernym poceniem, sztywnością mięśni i nadciśnieniem tętniczym.
amiodaron, bupropion, celekoksyb, chinidyna, choroba Parkinsona, cynakalcet, cytochrom P-450, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, duszność, działanie serotoninergiczne, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, izoniazyd, lek mukolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek wykrztuśny, linezolid, metadon, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, pargylina, paroksetyna, perfenazyna, prokarbazyna, propafenon, sedacja, selegilina, sertralina, sok grejpfrutowy, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, tranylcypromina, zespół serotoninowy

pargylina

Powiązane wpisy

Chlorfenamina – Interakcje

Interakcje leku – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg