niedowład kończyn dolnych

Niedowład kończyn dolnych (parapareza) to stan charakteryzujący się częściową utratą funkcji motorycznych w obrębie kończyn dolnych. Jest to objaw neurologiczny, a nie rozpoznanie samo w sobie, wskazujący na uszkodzenie dróg korowo-rdzeniowych odpowiedzialnych za przewodzenie impulsów nerwowych do dolnej części ciała.

Etiologia niedowładu kończyn dolnych jest zróżnicowana i obejmuje choroby demielinizacyjne (jak stwardnienie rozsiane), urazy rdzenia kręgowego, guzy uciskające rdzeń, choroby naczyniowe (jak zawał rdzenia), infekcyjne zapalenie rdzenia, zespoły paranowotworowe czy choroby zwyrodnieniowe. Niedowład może być również objawem porażenia mózgowego, wad wrodzonych czy zaburzeń metabolicznych.

Diagnostyka niedowładu kończyn dolnych wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego dokładny wywiad, badanie neurologiczne oraz badania obrazowe (MRI rdzenia kręgowego i mózgu), badania elektrofizjologiczne, badania płynu mózgowo-rdzeniowego oraz niekiedy badania laboratoryjne. Szczególnie istotne jest różnicowanie między niedowładem spastycznym (uszkodzenie górnego neuronu ruchowego) a wiotkim (uszkodzenie dolnego neuronu ruchowego).

Leczenie niedowładu kończyn dolnych zależy przede wszystkim od przyczyny podstawowej. Obejmuje postępowanie farmakologiczne, rehabilitacyjne, a w niektórych przypadkach interwencję neurochirurgiczną. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia może znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów z tym schorzeniem.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl