skurcz naczyń skórnych
Skurcz naczyń skórnych (łac. vasoconstrictio cutanea) to fizjologiczny mechanizm polegający na zwężeniu światła naczyń krwionośnych w skórze, głównie tętniczek, przedwłośniczek i zwieraczy przedwłośniczkowych. Proces ten jest kontrolowany przez autonomiczny układ nerwowy, głównie przez włókna współczulne, które poprzez uwalnianie noradrenaliny aktywują receptory α-adrenergiczne w mięśniach gładkich naczyń.
Skurcz naczyń skórnych pełni kluczową rolę w termoregulacji organizmu – zmniejszając przepływ krwi przez skórę, redukuje utratę ciepła w chłodnym środowisku. Jest również elementem reakcji na stres („walcz lub uciekaj”), kiedy to krew jest przekierowywana z obwodu do narządów kluczowych dla przeżycia, jak mięśnie szkieletowe, serce i mózg.
Do czynników wywołujących skurcz naczyń skórnych należą: niska temperatura otoczenia, adrenalina i noradrenalina, angiotensyna II, wazopresyna, endotelina-1 oraz niektóre leki (np. fenylefryna, pseudoefedryna). Nadmierny lub przewlekły skurcz naczyń skórnych może prowadzić do objawów niedokrwienia, takich jak bladość, uczucie zimna, parestezje, a w skrajnych przypadkach do martwicy tkanek.
W praktyce klinicznej ocena skurczu naczyń skórnych jest istotna w diagnostyce chorób naczyniowych, takich jak objaw Raynauda, miażdżyca zarostowa tętnic, odmrożenia czy zespół sinicy siatkowatej. Leki rozszerzające naczynia (wazodylatatory) są stosowane w terapii stanów związanych z nadmiernym skurczem naczyń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sinora 0,1 mg/ml
Przedawkowanie noradrenaliny zawartej w roztworze do infuzji Sinora (stężenia 0,1 mg/ml lub 0,2 mg/ml) prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych, skutkującej gwałtownym skurczem naczyń obwodowych, znacznym wzrostem ciśnienia tętniczego oraz zwiększeniem oporu obwodowego. W efekcie obserwuje się odruchową bradykardię, zmniejszenie pojemności minutowej serca oraz poważne zaburzenia hemodynamiczne i perfuzji narządowej. Typowe objawy kliniczne to ciężkie nadciśnienie tętnicze, bradykardia odruchowa (<60 uderzeń/min), nasilony ból głowy, światłowstręt, ból zamostkowy, bladość skóry, nadmierne pocenie się oraz wymioty. Warto podkreślić, że 1 ml roztworu Sinora 0,1 mg/ml zawiera 0,2 mg noradrenaliny winianu, co odpowiada 0,1 mg noradrenaliny, a fiolka 50 ml zawiera odpowiednio 10 mg noradrenaliny winianu (5 mg noradrenaliny). W przypadku stężenia 0,2 mg/ml wartości te są dwukrotnie wyższe.
aktywacja układu współczulnego, bradykardia odruchowa, centralizacja krążenia, fentolamina, gospodarka wodno-elektrolitowa, lek alfa-adrenolityczny, monitorowanie hemodynamiczne, nadciśnienie tętnicze, napięcie ścian naczyń krwionośnych, niedokrwienie mięśnia sercowego, noradrenaliny winian, opór obwodowy, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządów, pobudzenie nerwu błędnego, pojemność minutowa serca, przedawkowanie noradrenaliny, przepływ wieńcowy, receptor adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, skurcz naczyń skórnych, stres hemodynamiczny, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Noradrenalina – Przedawkowanie
Przedawkowanie noradrenaliny, silnego agonisty receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, odruchowa bradykardia, znaczny wzrost oporu naczyniowego obwodowego oraz zmniejszenie pojemności minutowej serca. Objawy neurologiczne obejmują silny ból głowy, światłowstręt oraz ryzyko krwotoku mózgowego. Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu oddechowego (obrzęk płuc, duszność, bezdech), sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu, ból zamostkowy, bladość powłok, potliwość) oraz miejscowe skutki wazokonstrykcji, takie jak białe przebarwienia skóry i martwica tkanek wokół miejsca wlewu. W preparacie Noradrenaline hameln opisano także objawy centralizacji krążenia, zawroty głowy, omdlenia i bezdech. W przypadku preparatu złożonego zawierającego lidokainę 2% i noradrenalinę 0,00125% WZF, przedawkowanie może manifestować się dwufazowymi objawami ze strony OUN: fazą pobudzenia (zaburzenia czucia, metaliczny smak, drgawki) oraz fazą depresji (śpiączka, depresja oddechowa i krążeniowa), a także objawami sercowo-naczyniowymi (tachykardia, wzrost ciśnienia, bradykardia, asystolia). Warto podkreślić, że dawki przekraczające dopuszczalne wartości lub podanie do naczyń krwionośnych może prowadzić do ciężkich powikłań, w tym migotania komór i martwicy mięśnia sercowego.
asystolia, automatyzm serca, bezdech, bladość powłok, ból głowy, ból zamostkowy, bradykardia odruchowa, centralizacja krążenia, depresja oddychania, diazepam, drgawka, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśni, duszność, działanie inotropowe dodatnie, działanie wazokonstrykcyjne, intubacja tchawicy, krwotok mózgowy, kwasica, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, lidokaina, martwica mięśnia sercowego, martwica skóry, midazolam, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niespójność mowy, niewydolność serca, noradrenalina, objaw neurologiczny, objaw żołądkowo-jelitowy, obrzęk płuc, odleżyna, omdlenie, opór naczyniowy, opór naczyniowy obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ruchowe, pojemność minutowa serca, rozszerzenie oskrzeli, skurcz naczyń skórnych, śpiączka, stan wstrząsowy, światłowstręt, szum uszny, tachykardia, tiopental, wentylacja zastępcza płuc, zaburzenie czucia, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie tętnic, zapaść krążeniowa, zawrót głowy