prekursor tyrozyny
Prekursor tyrozyny to związek chemiczny, który w organizmie podlega przekształceniu do aminokwasu tyrozyna. Głównym prekursorem tyrozyny jest fenyloalanina, która ulega hydroksylacji przy udziale enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej (PAH). Proces ten zachodzi głównie w wątrobie i jest kluczowym etapem w metabolizmie aminokwasów.
Fenyloalanina jest aminokwasem egzogennym, co oznacza, że organizm nie może jej syntetyzować i musi być dostarczana z dietą. Natomiast tyrozyna, będąca produktem hydroksylacji fenyloalaniny, jest aminokwasem endogennym, który organizm może syntetyzować. Tyrozyna pełni istotną rolę jako substrat do syntezy hormonów tarczycy (tyroksyny i trijodotyroniny), katecholamin (dopaminy, adrenaliny i noradrenaliny) oraz melaniny.
Zaburzenia przemiany fenyloalaniny do tyrozyny prowadzą do fenyloketonurii (PKU), choroby dziedziczonej autosomalnie recesywnie. W PKU dochodzi do nagromadzenia fenyloalaniny i jej metabolitów w organizmie, co prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych. Z tego powodu ważne jest wczesne wykrywanie PKU poprzez badania przesiewowe noworodków i wprowadzenie diety o niskiej zawartości fenyloalaniny u pacjentów z rozpoznaną chorobą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nephrotect
Nephrotect to specjalistyczny 10% roztwór aminokwasów (100 g/l) przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z niewydolnością nerek, o całkowitej zawartości azotu 16,3 g/l i wartości energetycznej 400 kcal/l (1600 kJ/l). Preparat zawiera precyzyjnie dobrany zestaw L-aminokwasów, uwzględniający specyficzne potrzeby metaboliczne tej grupy pacjentów, w tym aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 5,8 g, L-leucyna 12,8 g, L-lizyna 12 g), warunkowo egzogenne (L-arginina 8,2 g, L-tyrozyna 0,6 g) oraz aminokwasy o działaniu anabolicznym i antyoksydacyjnym (N-acetylo-L-cysteina 0,54 g). Szczególną cechą preparatu jest obecność tyrozyny w formie dipeptydu glicylo-L-tyrozyny (3,16 g), co zwiększa jej biodostępność i umożliwia efektywną hydrolizę enzymatyczną nawet u pacjentów z niewydolnością nerek.
aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwas warunkowo egzogenny, bilans azotowy, dysfunkcja nerek, działanie anaboliczne, glicylo-L-tyrozyna, glicyna, hydroliza enzymatyczna, L-alanina, L-aminokwas, L-arginina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan L-lizyny, okres półtrwania, osmolarność teoretyczna, prekursor tyrozyny, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, synteza białek, właściwości antyoksydacyjne, zaburzenie czynności nerek, żywienie pozajelitowe