silna reakcja alergiczna
Silna reakcja alergiczna, znana również jako anafilaksja lub wstrząs anafilaktyczny, to nagła, potencjalnie zagrażająca życiu odpowiedź immunologiczna organizmu na alergen. Reakcja ta rozwija się gwałtownie, zazwyczaj w ciągu minut od ekspozycji na czynnik wywołujący, a jej objawy mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia świadomości oraz zapaść krążeniową.
Najczęstszymi alergenami wywołującymi silne reakcje alergiczne są leki (szczególnie antybiotyki beta-laktamowe), jady owadów błonkoskrzydłych, pokarmy (orzechy, skorupiaki, ryby, mleko, jaja) oraz lateks. W patomechanizmie dominuje reakcja typu I wg Gella i Coombsa z udziałem przeciwciał IgE, które po połączeniu z alergenem prowadzą do degranulacji komórek tucznych i bazofili, uwalniających mediatory zapalne, głównie histaminę.
Leczenie silnej reakcji alergicznej wymaga natychmiastowego podania adrenaliny domięśniowo (preferowane miejsce to przednioboczna powierzchnia uda), która pozostaje lekiem pierwszego wyboru. Terapię uzupełniającą stanowią leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, tlenoterapia oraz płynoterapia. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w autostrzykawkę z adrenaliną oraz przejść diagnostykę alergologiczną w celu identyfikacji alergenu i wdrożenia odpowiednich działań profilaktycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kalafonia – Przeciwwskazania stosowania
Kalafonia, obecna w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w stężeniu 1200 mikrogramów/cm² (972 mikrogramów/płatek), stanowi istotny alergen kontaktowy o wysokim potencjale uczulającym. Wykonanie testów płatkowych z kalafonią jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry, aktywnymi zmianami zapalnymi w miejscu aplikacji, ostrymi wypryskami, rozległymi zmianami zapalnymi oraz u osób z potwierdzoną ciężką reakcją uczuleniową na kalafonię lub substancje pomocnicze plastra. Należy również zachować szczególną ostrożność u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry w remisji, osób z wrażliwą skórą, przyjmujących leki immunosupresyjne oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią, gdzie decyzja o wykonaniu testu powinna być indywidualnie rozważona.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, diagnostyka alergologiczna, diagnostyka in vitro, kalafonia, lek immunosupresyjny, nadwrażliwość, ostry wyprysk, reakcja krzyżowa, reakcja podrażnieniowa, reakcja systemowa, silna reakcja alergiczna, stan zapalny, test prowokacyjny, TRUE Test 36, uogólnione zapalenie skóry, wynik fałszywie dodatni, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dibenzotiazylu – Przeciwwskazania stosowania
Disiarczek dibenzotiazylu jest składnikiem mieszaniny pochodnych merkaptanowych w preparacie TRUE Test 36, stosowanym w testach płatkowych do diagnostyki alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta występuje w stężeniu 75 µg/cm² (61 µg/płatek) w płatku nr 22, w równych proporcjach z morfolinylomerkaptobenzotiazolem i N-cykloheksylobenzotiazylosulfonamidem. Testy z disiarczkiem dibenzotiazylu są bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry oraz u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze preparatu. Przeprowadzenie testu w okresie aktywnego zapalenia może prowadzić do fałszywych wyników i nasilenia stanu zapalnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią silnych reakcji alergicznych na związki merkaptanowe oraz u osób z atopowym zapaleniem skóry, skłonnością do bliznowacenia, ciemnym fototypem skóry lub przyjmujących leki immunosupresyjne.
alergen kontaktowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bliznowacenie, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka alergologiczna, disiarczek dibenzotiazylu, fałszywy wynik, fototyp skóry, kwalifikacja pacjenta, lek immunosupresyjny, łuszczyca, merkaptobenzotiazol, morfolinylomerkaptobenzotiazol, N-cykloheksylobenzotiazylosulfonamid, nadwrażliwość, pochodne merkaptanowe, promieniowanie UV, przyspieszacz wulkanizacji, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, silna reakcja alergiczna, test płatkowy, TRUE Test 36, uogólnione zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy, wywiad lekarski, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alutard SQ dawki do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml, 100 000 SQ-U/ml, dawka do leczenia podtrzymującego: 100 000 SQ-U/ml
Przedawkowanie preparatu Alutard SQ, zawierającego wyciągi alergenowe jadów owadów błonkoskrzydłych adsorbowane na wodorotlenku glinu, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. Produkt dostępny jest w czterech stężeniach do leczenia podstawowego: 100 SQ-U/ml, 1000 SQ-U/ml, 10 000 SQ-U/ml oraz 100 000 SQ-U/ml, a także w stężeniu 100 000 SQ-U/ml do leczenia podtrzymującego. Przedawkowanie może wywołać reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból), łagodne i umiarkowane reakcje ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, nudności, zawroty głowy), a także ciężkie reakcje alergiczne, w tym skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, spadek ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny, szczególnie przy stężeniach 10 000 i 100 000 SQ-U/ml. Ryzyko jest wyższe u pacjentów z historią silnych reakcji alergicznych na jady owadów.
adrenalina, anafilaksja, atopowe zapalenie skóry, ciężka reakcja alergiczna, drożność dróg oddechowych, jad owada błonkoskrzydłego, kortykosteroid, leczenie objawowe, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, monitorowanie stanu klinicznego, nieżyt nosa, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź immunologiczna, pokrzywka, poważna reakcja alergiczna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, silna reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, terapia, tlenoterapia, ucisk w klatce piersiowej, utrata przytomności, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy jadu owada błonkoskrzydłego, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie, zapaść krążeniowa, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid – Przeciwwskazania stosowania
N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid jest składnikiem mieszaniny pochodnych merkaptanowych w pozycji 22 panelu nr 2 testu płatkowego TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej. Substancja ta występuje w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek) i jest obecna w równych proporcjach wagowych wraz z morfolinylomerkaptobenzotiazolem oraz disiarczkiem dibenzotiazylu. Test ten jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym, ciężkim lub uogólnionym zapaleniem skóry, u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze testu, a także u pacjentów z rozległymi zmianami skórnymi, w trakcie leczenia kortykosteroidami lub lekami immunosupresyjnymi, które mogą zafałszować wyniki diagnostyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na wyroby gumowe, osłabioną odpornością oraz po ekspozycji na promieniowanie UV.
aktywne zapalenie skóry, alergia kontaktowa, disiarczek dibenzotiazylu, fototerapia, kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, mieszanina pochodnych merkaptanowych, morfolinylomerkaptobenzotiazol, N-cykloheksylobenzotiazylosufonamid, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, osłabiona odporność, pochodna merkaptanowa, promieniowanie UV, reakcja krzyżowa, silna reakcja alergiczna, test płatkowy, TRUE Test - Leksykon substancji czynnych
Metylodibromoglutaronitryl – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Metylodibromoglutaronitryl, obecny w TRUE Test 36 (płatek nr 19) w stężeniu 5 µg/cm² (4,1 µg na płatek), jest stosowany w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Substancja ta może wywołać reakcje uczuleniowe, w tym reakcje opóźnione pojawiające się po 10 dniach lub później, co sugeruje nabycie nadwrażliwości podczas testu. Interpretacja wyników wymaga uwzględnienia zespołu nadwrażliwości skóry pleców (ang. angry back), zwłaszcza u pacjentów z licznymi dodatnimi wynikami, co może wymagać powtórzenia testu w celu wykluczenia fałszywie dodatnich reakcji. Test z metylodibromoglutaronitrylem powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych, po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, angry back syndrome, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, metylodibromoglutaronitryl, nadwrażliwość kontaktowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja opóźniona, reakcja uczuleniowa, silna reakcja alergiczna, test płatkowy, TRUE Test 36, wynik fałszywie ujemny, zespół nadwrażliwości skóry pleców