Leki w grupie
„płyny infuzyjne”

Płyny infuzyjne to sterylne roztwory przeznaczone do podawania dożylnego w celu uzupełnienia płynów i elektrolitów, korekty zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz kwasowo-zasadowych, a także jako nośniki dla leków czy składników odżywczych. Stanowią podstawowy element terapii płynowej w leczeniu odwodnienia, wstrząsu, zaburzeń hemodynamicznych i wielu innych stanów klinicznych.

Płyny infuzyjne można podzielić na kilka głównych kategorii: krystaloidy, koloidy oraz płyny specjalistyczne. Krystaloidy to roztwory elektrolitów i/lub glukozy, które szybko rozprzestrzeniają się w przestrzeni pozakomórkowej. Koloidy zawierają cząsteczki o dużej masie cząsteczkowej, dłużej utrzymują się w łożysku naczyniowym i skuteczniej zwiększają objętość osocza. Płyny specjalistyczne zawierają substancje o działaniu odżywczym lub leczniczym.

Do najczęściej stosowanych krystaloidów należą: 0,9% roztwór NaCl (sól fizjologiczna), płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, 5% roztwór glukozy oraz roztwory wieloelektrolitowe. Popularne preparaty na polskim rynku to m.in.: Natrium Chloratum 0,9% (B.Braun, Baxter, Fresenius Kabi), Glucosum 5% (Polfa, Baxter), Optilyte (Fresenius Kabi), Sterofundin (B.Braun), Plasmalyte (Baxter).

Wśród koloidów wyróżniamy roztwory żelatyny (Gelaspan, Gelofusine), hydroksyetylowanej skrobi (Voluven, Tetraspan, Volulyte) oraz albuminy ludzkiej (Albumin CSL, Albunorm). Płyny specjalistyczne obejmują roztwory aminokwasów (Aminoplasmal, Aminoven), emulsje tłuszczowe (Intralipid, Lipofundin) oraz mieszaniny do żywienia pozajelitowego (SmofKabiven, Nutriflex).

Największą zaletą stosowania płynów infuzyjnych jest możliwość szybkiego uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej, co ma kluczowe znaczenie w stanach wstrząsowych, ciężkim odwodnieniu czy podczas operacji. Zapewniają one precyzyjną kontrolę podawanych substancji, umożliwiają szybką korektę zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych, a także stanowią drogę podania dla wielu leków.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem płynów infuzyjnych obejmują przede wszystkim ryzyko przewodnienia, które może prowadzić do obrzęku płuc, niewydolności serca czy obrzęku mózgu. Zbyt szybkie podawanie lub nieprawidłowy dobór płynów może spowodować zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hiperkaliemia), zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej czy hipotermię. Koloidy syntetyczne (szczególnie hydroksyetylowana skrobia) mogą powodować uszkodzenie nerek i zaburzenia krzepnięcia. Istnieje również ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza na roztwory żelatyny, oraz zakażeń związanych z kaniulacją naczyń.

Wybór odpowiedniego płynu infuzyjnego powinien być zawsze indywidualnie dostosowany do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając jego schorzenia podstawowe, aktualne wyniki badań laboratoryjnych oraz cel terapeutyczny, jaki chcemy osiągnąć.

Lista leków w tej grupie

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl