zasadowica hipochloremiczna
Wskazanie

Zasadowica hipochloremiczna to zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej charakteryzujące się zwiększeniem pH krwi (powyżej 7,45) przy jednoczesnym obniżeniu stężenia jonów chlorkowych w surowicy (poniżej 98 mmol/l). Jest to najczęściej spotykany rodzaj zasadowicy metabolicznej, który może wystąpić w wyniku wymiotów, drenażu żołądkowego, stosowania diuretyków pętlowych i tiazydowych, a także w przebiegu zespołu Barttera czy Gitelmana.

W diagnostyce zasadowicy hipochloremicznej kluczowe znaczenie ma badanie gazometryczne krwi tętniczej, które wykazuje podwyższone pH oraz stężenie wodorowęglanów, a także oznaczenie elektrolitów w surowicy, gdzie obserwuje się obniżone stężenie chlorków. Często towarzyszy temu hipokaliemia, która dodatkowo nasila zaburzenia.

Leczenie zasadowicy hipochloremicznej polega przede wszystkim na eliminacji przyczyny i uzupełnieniu niedoborów elektrolitowych. W terapii stosuje się preparaty chlorku sodu (0,9% NaCl) oraz chlorku potasu (np. Kalipoz, Kaldyum). W ciężkich przypadkach można zastosować inhibitory anhydrazy węglanowej, takie jak acetazolamid (Diuramid). W sytuacjach skrajnych rozważa się podanie roztworów zakwaszających, takich jak chlorek amonu, jednak jest to rzadko stosowane w praktyce klinicznej.

Największą trudnością w leczeniu zasadowicy hipochloremicznej jest odpowiednie bilansowanie płynów i elektrolitów. Zbyt szybka korekta może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, a w konsekwencji do groźnych arytmii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia potasu, gdyż jego niedobór pogłębia zasadowicę i może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo, u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca konieczne jest ostrożne uzupełnianie płynów, aby nie doprowadzić do przewodnienia i nasilenia niewydolności krążenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl