Leki w grupie
„roztwory do infuzji”

Roztwory do infuzji to sterylne preparaty płynowe przeznaczone do podawania dożylnego w dużych objętościach. Są stosowane w celu uzupełnienia płynów ustrojowych, wyrównania zaburzeń elektrolitowych, dostarczenia składników odżywczych, a także jako nośniki dla leków podawanych dożylnie.

Mechanizm działania roztworów do infuzji zależy od ich składu. Roztwory krystaloidów (np. 0,9% NaCl, płyn Ringera) rozprzestrzeniają się w przestrzeni pozakomórkowej, wyrównując niedobory płynowe. Roztwory koloidów (np. albuminy, hydroksyetylowana skrobia) dłużej pozostają w łożysku naczyniowym, zwiększając objętość osocza. Roztwory odżywcze (np. glukoza, aminokwasy) dostarczają organizmowi energii i substratów do anabolizmu.

Do najważniejszych roztworów do infuzji należą: roztwór 0,9% NaCl (sól fizjologiczna), roztwór glukozy 5%, płyn Ringera, płyn wieloelektrolitowy (PWE), roztwór hydroksyetylowanej skrobi (HES), roztwory aminokwasów oraz roztwory elektrolitów (np. KCl, MgSO4, NaHCO3). Preparaty handlowe to m.in.: Natrium Chloratum 0,9% (Polfa), Glucosum 5% (Polfa), Plasmalyte (Baxter), Optilyte (Fresenius Kabi), Voluven (Fresenius Kabi), Aminoplasmal (B. Braun).

Główne zalety stosowania roztworów do infuzji obejmują możliwość szybkiego wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych, skuteczne leczenie wstrząsu hipowolemicznego, możliwość dostarczenia składników odżywczych u pacjentów niezdolnych do przyjmowania pokarmów drogą doustną, oraz możliwość precyzyjnego dawkowania płynów i elektrolitów w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem roztworów do infuzji to ryzyko przewodnienia, zaburzeń elektrolitowych (zwłaszcza przy nieprawidłowym doborze roztworu), obrzęku płuc, zakażeń odcewnikowych oraz reakcji alergicznych (szczególnie na koloidy). Zbyt szybkie podanie roztworów hipertonicznych może prowadzić do hemoliza, a roztworów hipotonicznych – do obrzęku komórek. U pacjentów z niewydolnością serca, nerek lub wątroby konieczne jest szczególnie ostrożne stosowanie płynoterapii.

Roztwory do infuzji dzielą się na kilka podgrup: krystaloidy (roztwory elektrolitów odpowiadające składem osoczu, np. 0,9% NaCl, płyn Ringera), koloidy (roztwory wielkocząsteczkowe, np. albuminy, dekstrany, HES), roztwory odżywcze (np. glukoza, aminokwasy, emulsje tłuszczowe), roztwory do żywienia pozajelitowego (mieszaniny aminokwasów, glukozy, tłuszczów i elektrolitów) oraz płyny specjalistyczne (np. roztwory do dializy, kardioplegia).

Lista leków w tej grupie

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl