leczenie hipoglikemii
Wskazanie
Hipoglikemia, czyli obniżone stężenie glukozy we krwi poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l), stanowi częste powikłanie terapii cukrzycy, szczególnie u pacjentów leczonych insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika. Objawy hipoglikemii możemy podzielić na neurogenne (drżenie rąk, niepokój, głód, nudności, pocenie się) oraz neuroglikopemiczne (zaburzenia koncentracji, splątanie, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia, a w ciężkich przypadkach drgawki i utrata przytomności).
Leczenie hipoglikemii zależy od jej nasilenia i stanu świadomości pacjenta. W przypadku hipoglikemii lekkiej do umiarkowanej, gdy pacjent jest przytomny, należy podać 15-20 g glukozy doustnie, np. w postaci 3-4 kostek cukru, połowy szklanki soku owocowego lub napoju słodzonego, lub preparatów zawierających glukozę (np. Glucotabs, Glukoza 20, Rectodelt). Po 15 minutach należy ponownie zmierzyć glikemię i w razie potrzeby powtórzyć podanie glukozy.
W przypadku ciężkiej hipoglikemii, gdy pacjent jest nieprzytomny lub nie może przyjąć glukozy doustnie, konieczne jest podanie glukagonu domięśniowo lub podskórnie. Na polskim rynku dostępne są preparaty glukagonu takie jak GlucaGen, GlucaGen HypoKit. Alternatywnie, w warunkach szpitalnych stosuje się dożylny wlew 20-40% roztworu glukozy. Po odzyskaniu przytomności pacjent powinien spożyć posiłek zawierający węglowodany złożone.
Największe trudności w leczeniu hipoglikemii wiążą się z jej nawrotowym charakterem, szczególnie u pacjentów z nieświadomością hipoglikemii, którzy nie odczuwają wczesnych objawów ostrzegawczych. Problem stanowi również hipoglikemia nocna, która często pozostaje niewykryta. Istotnym wyzwaniem jest również edukacja pacjentów i ich rodzin w zakresie rozpoznawania i leczenia hipoglikemii, a także zaopatrzenie ich w niezbędne środki do szybkiego podniesienia poziomu glukozy. U pacjentów z częstymi epizodami ciężkiej hipoglikemii konieczna może być modyfikacja schematu leczenia cukrzycy i rozważenie zastosowania systemów ciągłego monitorowania glikemii.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Glukoza 10 Braun – Roztwór do infuzji – 100 mg/ml
Roztwór do infuzji zawierający glukozę jednowodną w stężeniu 100 mg/ml jest stosowany do dostarczania energii w trakcie leczenia oraz jako środek przeciwdziałający niedocukrzeniu. Produkt ma przezroczystą, wodną formę i zapewnia kaloryczność na poziomie 400 kcal/l. Wskazany jest również jako rozcieńczalnik dla koncentratów elektrolitowych i innych leków kompatybilnych. Jego zastosowanie obejmuje zarówno uzupełnianie energii, jak i leczenie hipoglikemii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Glukoza 20 Braun – Roztwór do infuzji – 200 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera glukozę jednowodną w stężeniu 200 mg/ml, podawaną w formie roztworu do infuzji. Jest to klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór wodny, służący do dostarczania energii w postaci glukozy. Stosuje się go jako składnik węglowodanowy w żywieniu pozajelitowym oraz w leczeniu hipoglikemii. Preparat pomaga w uzupełnieniu zapotrzebowania energetycznego organizmu w różnych stanach klinicznych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Injectio Glucosi 10% Baxter – Roztwór do infuzji – 100 mg/ml
Jest to przezroczysty roztwór do infuzji zawierający 10% glukozy w postaci glukozy jednowodnej, stanowiący źródło węglowodanów z wartością energetyczną około 400 kcal/l. Preparat stosuje się w monoterapii lub żywieniu pozajelitowym, zwłaszcza w zapobieganiu i leczeniu hipoglikemii. Jest również używany do nawadniania w przypadkach utraty wody i odwodnienia u pacjentów z wysokim zapotrzebowaniem na węglowodany. Może służyć także do rozcieńczania kompatybilnych produktów leczniczych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Glukoza 40 Braun – Roztwór do infuzji – 400 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera glukozę jednowodną w stężeniu 400 mg/ml w postaci klarownego roztworu do infuzji. Stosuje się go do dostarczania energii w formie glukozy oraz jako składnik węglowodanowy w żywieniu pozajelitowym, zwłaszcza gdy istnieje zwiększone zapotrzebowanie na energię lub konieczne jest ograniczenie ilości podawanych płynów. Produkt jest również stosowany w leczeniu hipoglikemii. Preparat charakteryzuje się wysoką osmolarnością oraz pH w zakresie 3,5–5,5.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Glucosum 20% Fresenius – Roztwór do infuzji – 200 mg/ml
Roztwór do infuzji zawiera 20% glukozy, czyli 200 g glukozy na litr roztworu. Preparat stosowany jest jako źródło energii w żywieniu pozajelitowym oraz do uzupełniania niedoborów węglowodanów. Wykorzystuje się go również w leczeniu stanów hipoglikemii. Produkt cechuje się wysoką osmolarnością, co pozwala na efektywne dostarczanie energii do organizmu.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Glucosum 10% Fresenius – Roztwór do infuzji – 100 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera 10% roztwór glukozy, co odpowiada 100 g glukozy w 1000 ml roztworu do infuzji. Preparat stosuje się w celu uzupełnienia niedoborów energetycznych jako składnik węglowodanowy w żywieniu pozajelitowym oraz w leczeniu hipoglikemii. Może być również używany do rozcieńczania i rozpuszczania koncentratów elektrolitów i innych produktów leczniczych. Dzięki osmolarności 557 mOsmol/l roztwór jest odpowiedni do infuzji dożylnej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna