Leksykon wskazań
na literę „L”

Wskazania na „L”, strona 1 z 6

• łagodny rozrost gruczołu krokowego

  Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH, Benign Prostatic Hyperplasia) to nienowotworowy rozrost tkanki gruczołowej prostaty, który występuje głównie u mężczyzn po 50. roku życia. Szacuje się, że dotyczy około 50% mężczyzn w wieku 60 lat i nawet 90% mężczyzn po 80. roku życia. Rozrost ten prowadzi do zwężenia cewki moczowej i powoduje charakterystyczne objawy z dolnych dróg moczowych (LUTS), takie jak: trudności w rozpoczęciu mikcji, osłabienie strumienia moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza, częstomocz dzienny i nocny oraz naglące parcie na mocz.

• łuszczyca

  Łuszczyca (psoriasis) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzująca się występowaniem rumieniowo-złuszczających blaszek, najczęściej zlokalizowanych na łokciach, kolanach, owłosionej skórze głowy oraz okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Choroba dotyka około 2-3% populacji i może wystąpić w każdym wieku, choć najczęściej pojawia się przed 40. rokiem życia.

• lęk napadowy

  Lęk napadowy (napady paniki) to zaburzenie charakteryzujące się nagłymi, intensywnymi epizodami strachu, którym towarzyszą objawy somatyczne takie jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie, pocenie się oraz uczucie derealizacji lub depersonalizacji. Napady te pojawiają się nagle, osiągają szczyt w ciągu kilku minut i zwykle trwają od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. Lęk napadowy może występować jako samodzielne zaburzenie lub towarzyszyć innym zaburzeniom psychicznym, takim jak agorafobia, zaburzenia depresyjne czy zaburzenia lękowe uogólnione.

• łupież pstry

  Łupież pstry (Pityriasis versicolor) to powszechna, łagodna infekcja grzybicza skóry, wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Malassezia. Choroba charakteryzuje się występowaniem przebarwionych plam na skórze, które mogą być jaśniejsze lub ciemniejsze od otaczającej skóry, często o nieregularnych kształtach i lekko złuszczającej się powierzchni. Zmiany najczęściej lokalizują się na górnej części tułowia, ramionach, szyi, rzadziej na twarzy czy kończynach dolnych.

• łuszczycowe zapalenie stawów

  Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) to przewlekła choroba zapalna stawów występująca u około 30% pacjentów z łuszczycą skóry. Choroba charakteryzuje się zapaleniem stawów obwodowych, kręgosłupa oraz przyczepów ścięgnistych, któremu często towarzyszy łuszczyca skóry i paznokci. ŁZS zazwyczaj rozwija się pomiędzy 30. a 50. rokiem życia, a częstość występowania jest podobna u obu płci.

• łojotokowe zapalenie skóry

  Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS) to przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, występująca w miejscach bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra owłosiona głowy, twarz (zwłaszcza brwi, fałdy nosowo-wargowe), klatka piersiowa, plecy i okolice zauszne. Charakteryzuje się obecnością rumieniowych zmian z żółtawymi, tłustymi łuskami. Schorzenie to dotyka około 2-5% populacji ogólnej, przy czym częściej występuje u mężczyzn oraz osób z obniżoną odpornością (np. u pacjentów z HIV/AIDS).

• lęk

  Lęk to emocjonalna reakcja organizmu na rzeczywiste lub postrzegane zagrożenie, charakteryzująca się uczuciem niepokoju, napięcia i obaw. W kontekście medycznym lęk staje się patologiczny, gdy jest nieproporcjonalny do sytuacji, długotrwały i znacząco upośledza codzienne funkcjonowanie pacjenta. Zaburzenia lękowe stanowią najczęstszą grupę zaburzeń psychicznych, dotykając około 20% populacji ogólnej.

• liszaj płaski

  Liszaj płaski (lichen planus) to przewlekła choroba zapalna, która może zajmować skórę, błony śluzowe, paznokcie i włosy. Charakteryzuje się występowaniem płaskich, fioletowych, swędzących grudek, często z białymi liniami na powierzchni (siateczka Wickhama). Etiologia choroby nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że ma podłoże autoimmunologiczne, gdzie limfocyty T atakują komórki warstwy podstawnej naskórka.

• limfoblastyczna postać przełomu blastycznego przewlekłej białaczki szpikowej

  Limfoblastyczna postać przełomu blastycznego przewlekłej białaczki szpikowej (CML) to ciężkie powikłanie postępującej CML, w którym dochodzi do nagromadzenia niedojrzałych limfoblastów we krwi i szpiku kostnym. Przełom blastyczny definiuje się jako obecność co najmniej 20% blastów w szpiku kostnym lub we krwi obwodowej, bądź obecność pozaszpikowych ognisk blastycznych. Przełom limfoblastyczny występuje rzadziej niż mieloblastyczny i stanowi około 20-30% wszystkich przypadków przełomu blastycznego CML.

• liszajec

  Liszajec (impetigo) to powierzchowna, zakaźna choroba skóry spowodowana głównie przez bakterie Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes. Występuje najczęściej u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, szczególnie w warunkach niskiej higieny lub w środowiskach o dużym zagęszczeniu populacji. Choroba charakteryzuje się powstawaniem pęcherzy wypełnionych płynem surowiczym, które szybko pękają, tworząc miodowo-żółte strupy. Zmiany lokalizują się zwykle na twarzy, wokół nosa i ust, ale mogą również pojawić się na kończynach czy tułowiu.

• łuszczyca krostkowa

  Łuszczyca krostkowa to rzadka, ciężka postać łuszczycy charakteryzująca się występowaniem sterylnych, bolesnych krost na skórze. Występuje ona w kilku odmianach: jako łuszczyca krostkowa uogólniona (von Zumbusch), łuszczyca krostkowa dłoni i stóp (typ Barbera), acrodermatitis continua Hallopeau oraz łuszczyca krostkowa krostkowa grudkowa. W przeciwieństwie do klasycznej łuszczycy plackowatej, łuszczyca krostkowa często wiąże się z objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak gorączka, złe samopoczucie, osłabienie, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do powikłań zagrażających życiu.

• łagodne wole obojętne

  Łagodne wole obojętne to powiększenie tarczycy (zwane wolem) przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowej funkcji tego gruczołu (eutyreoza). Najczęstszą przyczyną występowania łagodnego wola obojętnego jest niedobór jodu w diecie, ale może również wynikać z działania substancji wolotwórczych, czynników genetycznych lub autoimmunologicznych. Często rozwija się powoli, przez wiele lat, nie dając początkowo żadnych objawów poza widocznym powiększeniem gruczołu tarczowego.

• liszaj ruberowy osutka

  Liszaj rumieniowy, znany również jako przyleszczyce (łac. Pityriasis rosea), to łagodna, samoograniczająca się choroba skóry o nieznanej etiologii, choć podejrzewa się podłoże wirusowe, szczególnie związane z wirusami z rodziny Herpesviridae. Schorzenie typowo rozpoczyna się od pojedynczej, owalnej, lekko uniesionej zmiany nazywanej „zmianą macierzystą” (łac. plaque herald), która jest większa od późniejszych wykwitów i pojawia się najczęściej na tułowiu.

• łagodny stan napięcia nerwowego

  Łagodny stan napięcia nerwowego to stan, w którym pacjent doświadcza umiarkowanego niepokoju, napięcia psychicznego i fizycznego, drażliwości oraz trudności z relaksacją. Może występować jako reakcja na stresujące sytuacje życiowe, nadmierny wysiłek zawodowy lub problemy osobiste. Stan ten, choć nie jest klasyfikowany jako poważne zaburzenie psychiczne, może znacząco wpływać na jakość życia i codzienne funkcjonowanie pacjenta.

• łupież rubra mieszkowy

  Łupież rubra mieszkowy (Pityriasis rubra pilaris, PRP) to rzadka, przewlekła choroba skóry charakteryzująca się czerwono-pomarańczowymi, złuszczającymi się zmianami skórnymi oraz hiperkeratozą mieszków włosowych. Choroba ta może występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, przy czym szczyt zachorowań przypada na pierwszą i piątą dekadę życia. PRP może mieć charakter wrodzony lub nabyty, a jego etiologia pozostaje nie w pełni wyjaśniona.

• łuszczyca zadawniona

  Łuszczyca zadawniona (nazywana również łuszczycą przewlekłą) to uporczywa, przewlekła, zapalna choroba skóry charakteryzująca się występowaniem czerwonych, łuszczących się, wypukłych zmian (blaszek łuszczycowych). Choroba ta ma podłoże autoimmunologiczne i cechuje się przyspieszoną proliferacją keratynocytów, co prowadzi do charakterystycznego obrazu klinicznego. W przypadku łuszczycy zadawnionej zmiany skórne utrzymują się przez długi czas, są oporne na leczenie, a objawy mogą okresowo zaostrzać się.

• łagodne wole w stanie eutyreozy

  Łagodne wole w stanie eutyreozy to powiększenie gruczołu tarczowego przy zachowanej prawidłowej funkcji hormonalnej. Stan ten charakteryzuje się prawidłowymi poziomami hormonów tarczycy (TSH, fT3, fT4) pomimo zwiększenia objętości gruczołu. Wole łagodne może być rozlane lub guzkowe, a jego najczęstszą przyczyną w krajach rozwiniętych jest autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto), natomiast w regionach z niedoborem jodu – niedostateczna podaż tego pierwiastka.

• lęk społeczny

  Lęk społeczny, nazywany również fobią społeczną, to zaburzenie lękowe charakteryzujące się silnym, uporczywym strachem przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może zostać oceniona lub skrytykowana przez innych. Pacjenci doświadczają intensywnego niepokoju związanego z wystąpieniami publicznymi, rozmowami z nieznajomymi, jedzeniem w miejscach publicznych czy nawet wykonywaniem codziennych czynności w obecności innych osób.

• liszajec herpetiformis

  Liszajec herpetiformis (znany również jako zapalenie skóry opryszczkowate) to przewlekła choroba skóry charakteryzująca się występowaniem swędzących, pęcherzykowych wykwitów przypominających opryszczkę. Jest to rzadkie schorzenie dermatologiczne, należące do grupy autoimmunologicznych dermatoz pęcherzowych. Najczęściej występuje u osób dorosłych, szczególnie w średnim wieku, a mężczyźni chorują częściej niż kobiety.

• liniowa dermatoza IgA

  Liniowa dermatoza IgA to rzadka, autoimmunologiczna choroba pęcherzowa skóry, charakteryzująca się odkładaniem się złogów immunoglobuliny A (IgA) wzdłuż błony podstawnej naskórka. Występuje zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, choć w przypadku dzieci często nazywana jest przewlekłym pęcherzowym zapaleniem skóry dziecięcego wieku. Choroba objawia się występowaniem swędzących pęcherzy i grudek, najczęściej układających się w charakterystyczne pierścieniowe wzory.

• łagodny pemfigoid błony śluzowej

  Łagodny pemfigoid błony śluzowej (cicatricial pemphigoid, pemfigoid bliznowaciejący) to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa, która przede wszystkim zajmuje błony śluzowe. Charakteryzuje się tworzeniem pęcherzy i nadżerek, które goją się z wytworzeniem blizn. Najczęściej zajmuje błony śluzowe jamy ustnej, spojówek, nosa, gardła, przełyku, krtani i narządów płciowych. W około 20-30% przypadków może również zajmować skórę.

• łysienie androgenowe

  Łysienie androgenowe, znane również jako łysienie typu męskiego lub łysienie typu kobiecego, jest najczęstszą formą utraty włosów. Występuje ono u około 50% mężczyzn po 50. roku życia i u około 40% kobiet po menopauzie. Przyczyną jest nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT), metabolit testosteronu. U mężczyzn objawia się zazwyczaj cofaniem linii włosów w okolicy skroniowej oraz przerzedzaniem włosów na szczycie głowy, natomiast u kobiet manifestuje się najczęściej jako ogólne przerzedzenie włosów, szczególnie widoczne na szczycie głowy.

• lęk napadowy bez agorafobii

  Lęk napadowy bez agorafobii charakteryzuje się występowaniem nagłych, niespodziewanych ataków intensywnego lęku, którym towarzyszą objawy somatyczne jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie ciała czy uczucie derealizacji. W odróżnieniu od lęku napadowego z agorafobią, pacjent nie unika miejsc lub sytuacji z obawy przed wystąpieniem ataku paniki.

• lęk napadowy z agorafobią

  Lęk napadowy z agorafobią to zaburzenie charakteryzujące się nawracającymi, intensywnymi atakami lęku (napadami paniki), które występują niespodziewanie i bez wyraźnej przyczyny, wraz z towarzyszącym lękiem przed przebywaniem w miejscach lub sytuacjach, z których ucieczka może być trudna lub krępująca, a pomoc może być niedostępna w przypadku ataku paniki (agorafobia). Napady lęku zwykle trwają kilka minut i objawiają się przyspieszoną akcją serca, dusznością, drżeniem, poceniem się, zawrotami głowy i uczuciem zagrażającej śmierci.

• liszaj pokrzywkowy

  Liszaj pokrzywkowy (łac. lichen urticatus) to przewlekła dermatoza swędząca, charakteryzująca się występowaniem grudek wysiękowych przypominających pokrzywkę lub bąble. Zmiany skórne są reakcją alergiczną na ukąszenia owadów, najczęściej pcheł, pluskiew lub komarów. Liszaj pokrzywkowy występuje głównie u dzieci, rzadziej u dorosłych, szczególnie w sezonie letnim i jesiennym.

• łagodny stan zapalny skóry

  Łagodny stan zapalny skóry to niegroźna reakcja zapalna, często występująca w postaci zaczerwienienia, obrzęku, świądu lub pieczenia skóry. Może być wywołany przez różne czynniki, takie jak alergeny, drażniące substancje chemiczne, mikrourazy, ekspozycja na słońce czy nawet stres. W przeciwieństwie do poważniejszych chorób skóry, łagodny stan zapalny zazwyczaj ustępuje szybko przy odpowiednim leczeniu i nie powoduje długotrwałych powikłań.

• łuszczyca owłosionej skóry głowy

  Łuszczyca owłosionej skóry głowy jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, stanowiącą szczególną lokalizację łuszczycy plackowatej. Charakteryzuje się występowaniem wyraźnie odgraniczonych, czerwonych plam pokrytych srebrzystymi łuskami, które mogą wywoływać świąd, pieczenie oraz uczucie napięcia skóry. U około 50-80% pacjentów z łuszczycą dochodzi do zajęcia skóry głowy, co może prowadzić do znacznego dyskomfortu i negatywnie wpływać na jakość życia.

• łokieć tenisisty

  Łokieć tenisisty (tendinitis lateralis cubiti, epicondylitis lateralis humeri) to choroba przeciążeniowa, charakteryzująca się zapaleniem przyczepów ścięgien prostowników nadgarstka do nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Występuje najczęściej u osób w wieku 35-55 lat, szczególnie u wykonujących powtarzalne ruchy nadgarstka i przedramienia – nie tylko u tenisistów, ale także u osób pracujących fizycznie, muzyków czy pracowników biurowych.

• łagodne objawy napięcia nerwowego

  Łagodne objawy napięcia nerwowego to stan zwiększonego niepokoju, podenerwowania i pobudzenia psychoruchowego, który nie osiąga poziomu zaburzenia lękowego, ale może znacząco wpływać na jakość życia pacjenta. Objawy mogą obejmować trudności z koncentracją, problemy ze snem, drażliwość, napięcie mięśniowe oraz przyspieszone bicie serca. Stan ten najczęściej występuje jako reakcja na stresujące sytuacje życiowe, przemęczenie, problemy zawodowe lub osobiste.

• leczenie żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

  Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) obejmuje zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowość płucną (ZP). Jest to stan zagrażający życiu, wymagający szybkiej diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Choroba dotyczy około 1-2 osób na 1000 rocznie, a jej częstość wzrasta wraz z wiekiem. Do głównych czynników ryzyka zalicza się unieruchomienie, zabiegi operacyjne, nowotwory, ciążę, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych oraz wrodzone i nabyte trombofilie.

• łagodne wole

  Łagodne wole (struma benigna) to powiększenie gruczołu tarczowego, które nie ma charakteru złośliwego. Najczęściej występuje jako wole guzkowe lub wole rozlane. Może rozwijać się w wyniku niedoboru jodu, chorób autoimmunologicznych (np. choroba Hashimoto), przyjmowania niektórych leków lub z przyczyn wrodzonych. Główne objawy łagodnego wola to widoczne zgrubienie w okolicy szyi, uczucie ucisku, trudności w przełykaniu lub oddychaniu oraz chrypka.

• łagodne wole u pacjentów w stanie eutyreozy

  Łagodne wole u pacjentów w stanie eutyreozy (z prawidłową funkcją tarczycy) to powiększenie gruczołu tarczowego bez zaburzeń jego czynności hormonalnej. Najczęstszą przyczyną jest niedobór jodu w diecie, choć może być również spowodowane przez procesy autoimmunologiczne (choroba Hashimoto), przyjmowanie niektórych leków lub ekspozycję na substancje wolotwórcze. Pacjenci zazwyczaj zgłaszają się z powodu widocznego lub wyczuwalnego powiększenia przedniej części szyi, uczucia ucisku, trudności w połykaniu lub zaburzeń estetycznych.

• łupież czerwony mieszkowy

  Łupież czerwony mieszkowy (keratosis pilaris rubra) to przewlekła, niezapalna choroba skóry charakteryzująca się występowaniem drobnych, rogowych grudek wokół mieszków włosowych, którym towarzyszy zaczerwienienie. Schorzenie ma podłoże genetyczne i jest związane z nadmiernym rogowaceniem ujść mieszków włosowych oraz zaburzeniem procesu keratynizacji. Najczęściej występuje na zewnętrznych powierzchniach ramion, ud, pośladków oraz rzadziej na twarzy.

• liszaj rumieniowaty

  Liszaj rumieniowaty (toczeń rumieniowaty) to przewlekła choroba autoimmunologiczna, która może występować w postaci skórnej (DLE – Discoid Lupus Erythematosus) lub układowej (SLE – Systemic Lupus Erythematosus). W postaci skórnej zmiany ograniczają się głównie do skóry i objawiają się jako czerwone, łuszczące się blaszki, które mogą prowadzić do trwałych blizn i zmian pigmentacyjnych. Natomiast SLE jest poważniejszą chorobą wielonarządową, która może dotykać stawów, nerek, serca, płuc, mózgu i innych narządów.

• łagodna postać choroby zwyrodnieniowej stawu

  Łagodna postać choroby zwyrodnieniowej stawu (osteoartrozy) to początkowe stadium degeneracyjnego schorzenia, charakteryzującego się uszkodzeniem chrząstki stawowej oraz zmianami w kościach podchrzęstnych. W łagodnej postaci pacjenci zwykle odczuwają umiarkowany ból stawów, szczególnie podczas aktywności fizycznej, który ustępuje w spoczynku. Charakterystyczna jest też krótkotrwała sztywność poranna trwająca do 30 minut oraz niewielkie ograniczenie ruchomości stawu.

• łagodne wole tarczycy

  Łagodne wole tarczycy to powiększenie gruczołu tarczowego, które nie jest związane z procesem nowotworowym. Może występować jako wole rozlane (obejmujące całą tarczycę) lub guzkowe (z obecnością pojedynczych lub mnogich guzków). Najczęstszą przyczyną powstawania wola jest niedobór jodu w diecie, jednak może ono wynikać również z autoimmunologicznych chorób tarczycy (choroba Hashimoto, choroba Gravesa-Basedowa), zaburzeń hormonalnych czy stosowania niektórych leków.

• łysienie typu męskiego

  Łysienie typu męskiego, znane także jako łysienie androgenowe, to najczęstsza forma utraty włosów u mężczyzn, dotykająca około 50% populacji męskiej po 50. roku życia. Jest to zaburzenie o podłożu genetycznym i hormonalnym, związane z nadwrażliwością mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT). Typowy wzorzec utraty włosów obejmuje cofanie się linii włosów na skroniach oraz przerzedzanie się włosów w okolicy ciemieniowej.

• łuszczyca pospolita

  Łuszczyca pospolita (psoriasis vulgaris) to przewlekła, niezakaźna choroba zapalna skóry o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzująca się występowaniem czerwonych, łuszczących się zmian skórnych. Choroba dotyka około 2-3% populacji ogólnej i może wystąpić w każdym wieku, choć najczęściej pojawia się między 20. a 30. oraz 50. a 60. rokiem życia. Zmiany skórne mają charakter rumieniowo-grudkowy, pokryte są srebrzystymi łuskami i typowo lokalizują się na wyprostnych powierzchniach kończyn, owłosionej skórze głowy oraz okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

• leczenie hipoglikemii

  Hipoglikemia, czyli obniżone stężenie glukozy we krwi poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l), stanowi częste powikłanie terapii cukrzycy, szczególnie u pacjentów leczonych insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika. Objawy hipoglikemii możemy podzielić na neurogenne (drżenie rąk, niepokój, głód, nudności, pocenie się) oraz neuroglikopemiczne (zaburzenia koncentracji, splątanie, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia, a w ciężkich przypadkach drgawki i utrata przytomności).

• leczenie hiperkalcemii wywołanej chorobą nowotworową

  Hiperkalcemia wywołana chorobą nowotworową (HCM) to jedno z najczęstszych zaburzeń metabolicznych występujących u pacjentów onkologicznych. Stan ten charakteryzuje się podwyższonym stężeniem wapnia w surowicy krwi powyżej 2,6 mmol/l (10,5 mg/dl) i dotyczy około 20-30% pacjentów z nowotworami. Najczęściej występuje w przebiegu szpiczaka mnogiego, raka piersi, raka płuca oraz niektórych nowotworów głowy i szyi.

• leczenie choroby przeszczep przeciw gospodarzowi

  Choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD, ang. Graft-versus-Host Disease) to poważne powikłanie występujące po przeszczepieniu allogenicznych komórek krwiotwórczych lub szpiku kostnego. Rozwija się, gdy limfocyty T dawcy rozpoznają tkanki biorcy jako obce i atakują je. GvHD może mieć postać ostrą (występującą do 100 dni po przeszczepie) lub przewlekłą (pojawiającą się później). Ostre GvHD zwykle dotyka skóry, wątroby i przewodu pokarmowego, powodując wysypkę, żółtaczkę oraz biegunkę. Przewlekła postać może dodatkowo obejmować płuca, oczy i stawy.

• leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

  Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) to zespół obejmujący zakrzepicę żył głębokich oraz jej powikłanie – zatorowość płucną. Schorzenie rozwija się, gdy w żyłach głębokich (najczęściej kończyn dolnych) powstają skrzepliny, które mogą przemieszczać się z prądem krwi do naczyń płucnych, powodując zagrożenie życia.

• łagodny ból

  Łagodny ból to doznanie bólowe o niewielkim nasileniu, które nie ogranicza znacząco codziennego funkcjonowania pacjenta. Może występować jako objaw towarzyszący różnorodnym stanom klinicznym, od łagodnych infekcji, poprzez urazy, aż po wczesne objawy chorób przewlekłych. Ból o łagodnym nasileniu jest zazwyczaj oceniany na 1-3 punkty w 10-stopniowej skali VAS (Visual Analogue Scale).

• łupież rumieniowaty

  Łupież rumieniowaty (pityriasis rosea) to łagodna, samoograniczająca się choroba skóry, która najczęściej występuje u młodych dorosłych w wieku 10-35 lat. Charakteryzuje się początkowo pojedynczą zmianą skórną nazywaną „blaszką macierzystą” (herald patch), po której w ciągu 1-2 tygodni pojawia się wysypka złożona z mniejszych, owalnych, łuszczących się blaszek o różowawym zabarwieniu. Zmiany często układają się wzdłuż linii podziału skóry tworząc charakterystyczny wzór przypominający choinkę, szczególnie na tułowiu.

• łagodna demencja

  Łagodna demencja to wczesne stadium zaburzeń poznawczych, charakteryzujące się stopniowym pogorszeniem pamięci i innych funkcji poznawczych, które jednak nie zaburzają jeszcze istotnie codziennego funkcjonowania pacjenta. W tym stadium pacjenci mogą doświadczać trudności z zapamiętywaniem nowych informacji, planowaniem złożonych czynności oraz wykonywaniem bardziej skomplikowanych zadań, jednak zachowują zdolność do samodzielnego funkcjonowania w życiu codziennym.

• łagodna biegunka

  Łagodna biegunka to stan, w którym pacjent oddaje luźne lub wodniste stolce, jednak bez towarzyszących objawów alarmowych, takich jak krwawienie, wysoka gorączka czy odwodnienie. Najczęstszą przyczyną łagodnej biegunki są infekcje wirusowe (np. rotawirusy, norowirusy), bakteryjne (np. Escherichia coli), reakcje na niektóre pokarmy, czy stres. U większości pacjentów łagodna biegunka ustępuje samoistnie w ciągu 2-3 dni bez konieczności farmakoterapii.

• łagodne owrzodzenie dwunastnicy

  Łagodne owrzodzenie dwunastnicy (wrzód dwunastnicy) to schorzenie charakteryzujące się powstaniem ubytku błony śluzowej dwunastnicy. W przeciwieństwie do wrzodów złośliwych, nie jest związane z procesem nowotworowym. Główną przyczyną powstawania owrzodzeń jest zakażenie bakterią Helicobacter pylori (około 70-90% przypadków) oraz stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

• łagodne owrzodzenie żołądka

  Łagodne owrzodzenie żołądka, określane także jako wrzód trawienny żołądka, to uszkodzenie błony śluzowej żołądka w postaci ubytku sięgającego do warstwy mięśniowej. Powstaje na skutek zaburzenia równowagi między czynnikami agresywnymi (kwas solny, pepsyna) a mechanizmami ochronnymi błony śluzowej. Główne przyczyny obejmują zakażenie Helicobacter pylori, przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), stres, palenie tytoniu oraz predyspozycje genetyczne.

• łuszczyca plackowata

  Łuszczyca plackowata (łac. psoriasis vulgaris) to najczęstsza postać łuszczycy, przewlekłej choroby zapalnej skóry o podłożu autoimmunologicznym. Charakteryzuje się występowaniem dobrze odgraniczonych, rumieniowych wykwitów pokrytych srebrzystą łuską, najczęściej zlokalizowanych na wyprostnych powierzchniach kończyn (kolana, łokcie), owłosionej skórze głowy oraz w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Zmiany skórne powstają na skutek nadmiernej proliferacji keratynocytów i skrócenia cyklu komórkowego naskórka.

• lekkie zapalenie płuc

  Lekkie zapalenie płuc to forma zapalenia płuc o mniejszym nasileniu objawów, które charakteryzuje się infekcją miąższu płucnego. Pacjenci zazwyczaj doświadczają kaszlu, podwyższonej temperatury, duszności, bólu w klatce piersiowej oraz ogólnego osłabienia, jednak objawy te są mniej intensywne niż w przypadku ciężkiego zapalenia płuc. Lekkie zapalenie płuc diagnozuje się na podstawie obrazu klinicznego, osłuchiwania płuc, badań laboratoryjnych (m.in. podwyższone CRP, leukocytoza) oraz badań obrazowych (RTG klatki piersiowej).