liszaj pokrzywkowy
Wskazanie

Liszaj pokrzywkowy (łac. lichen urticatus) to przewlekła dermatoza swędząca, charakteryzująca się występowaniem grudek wysiękowych przypominających pokrzywkę lub bąble. Zmiany skórne są reakcją alergiczną na ukąszenia owadów, najczęściej pcheł, pluskiew lub komarów. Liszaj pokrzywkowy występuje głównie u dzieci, rzadziej u dorosłych, szczególnie w sezonie letnim i jesiennym.

W obrazie klinicznym dominują małe, czerwone grudki o średnicy 2-10 mm, często z pęcherzykiem na szczycie. Wykwitom towarzyszy intensywny świąd, który może prowadzić do zadrapań i wtórnych infekcji skóry. Zmiany lokalizują się najczęściej na kończynach, tułowiu i pośladkach, rzadziej na twarzy. Charakterystyczną cechą jest linijne układanie się zmian w miejscach drapania (objaw Köbnera).

Leczenie liszaja pokrzywkowego obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, które łagodzą świąd i zmniejszają reakcję alergiczną. W Polsce najczęściej stosowane są: Zyrtec, Claritine, Aerius, Allegra, Cezera czy Rupafin. W przypadku nasilonych zmian skórnych wykorzystuje się miejscowe glikokortykosteroidy o średniej mocy, takie jak Cutivate, Elocom, Lorinden, Dermovate czy Laticort. Przy wtórnych zakażeniach bakteryjnych konieczne może być zastosowanie antybiotyków miejscowych (Mupirocin, Baneocin) lub ogólnoustrojowych.

Największą trudnością w leczeniu liszaja pokrzywkowego jest identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego. Często wymaga to szczegółowej inspekcji miejsca zamieszkania w poszukiwaniu owadów pasożytniczych, zmiany pościeli czy usunięcia potencjalnych siedlisk pcheł (u zwierząt domowych). Uporczywy świąd, szczególnie u dzieci, prowadzi do drapania i wtórnych zakażeń, co znacząco wydłuża proces leczenia. Kolejnym wyzwaniem jest przewlekły charakter zmian, które mogą utrzymywać się tygodniami pomimo właściwego leczenia, co wymaga cierpliwości zarówno od pacjenta, jak i lekarza.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl