liszaj płaski
Wskazanie

Liszaj płaski (lichen planus) to przewlekła choroba zapalna, która może zajmować skórę, błony śluzowe, paznokcie i włosy. Charakteryzuje się występowaniem płaskich, fioletowych, swędzących grudek, często z białymi liniami na powierzchni (siateczka Wickhama). Etiologia choroby nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że ma podłoże autoimmunologiczne, gdzie limfocyty T atakują komórki warstwy podstawnej naskórka.

W leczeniu liszaja płaskiego stosuje się przede wszystkim miejscowe glikokortykosteroidy, takie jak Cutivate (flutikazon), Elocom (mometazon), Dermovate (klobetazol) czy Laticort (hydrokortyzon). W przypadkach opornych na leczenie lub przy zajęciu rozległych obszarów skóry można stosować fototerapię UVB lub PUVA. Dostępne są również miejscowe inhibitory kalcyneuryny, jak Protopic (takrolimus) czy Elidel (pimekrolimus).

Przy zajęciu błon śluzowych jamy ustnej, gdzie choroba może mieć charakter nadżerkowy i powodować znaczny dyskomfort, stosuje się miejscowe preparaty steroidowe w postaci zawiesin, past lub płukanek, np. Dexaven (deksametazon) czy Elugel (chlorheksydyna). W ciężkich przypadkach konieczne może być systemowe podawanie leków immunosupresyjnych, takich jak Encorton (prednizon) lub Imuran (azatiopryna).

Największymi trudnościami w leczeniu liszaja płaskiego są jego przewlekły charakter i tendencja do nawrotów. Szczególnie problematyczne są przypadki liszaja płaskiego błon śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych, które mogą być oporne na leczenie i znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Dodatkowo, długotrwałe stosowanie miejscowych steroidów może prowadzić do zaników skóry i innych działań niepożądanych, co wymaga ostrożnego prowadzenia terapii. Istotnym wyzwaniem jest również monitorowanie zmian w jamie ustnej, gdyż przewlekły liszaj płaski bywa uznawany za stan przedrakowy.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl