ciężka postać łuszczycy
Wskazanie

Ciężka postać łuszczycy to przewlekła choroba zapalna skóry charakteryzująca się rozległymi zmianami łuszczycowymi obejmującymi ponad 10% powierzchni ciała (BSA) lub wskaźnikiem nasilenia łuszczycy PASI > 10. Pacjenci z ciężką łuszczycą doświadczają nie tylko fizycznych objawów choroby, ale również znacznego pogorszenia jakości życia, często z towarzyszącymi zaburzeniami psychospołecznymi oraz zwiększonym ryzykiem chorób współistniejących, takich jak łuszczycowe zapalenie stawów, zespół metaboliczny czy choroby sercowo-naczyniowe.

W leczeniu ciężkiej postaci łuszczycy stosuje się terapię systemową, w tym leki konwencjonalne oraz leki biologiczne. Wśród leków konwencjonalnych w Polsce stosuje się metotreksat (Metex, Trexan), acytretynę (Neotigason) oraz cyklosporynę (Cyclaid, Sandimmun Neoral). W przypadku nieskuteczności terapii konwencjonalnej lub występowania przeciwwskazań do jej stosowania, pacjenci kwalifikowani są do leczenia biologicznego w ramach programów lekowych. Dostępne w Polsce leki biologiczne obejmują inhibitory TNF-α (adalimumab – Humira, Imraldi; etanercept – Enbrel, Benepali; infliksymab – Remsima, Flixabi), inhibitory IL-12/23 (ustekinumab – Stelara), inhibitory IL-17 (sekukinumab – Cosentyx, iksekizumab – Taltz) oraz inhibitory IL-23 (guselkumab – Tremfya, ryzankizumab – Skyrizi).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z ciężką łuszczycą jest jej przewlekły charakter, wymagający długotrwałej terapii. Wyzwaniem pozostaje również dobór optymalnego leczenia dla poszczególnych pacjentów, biorąc pod uwagę nie tylko skuteczność kliniczną, ale także profil bezpieczeństwa, choroby współistniejące oraz preferencje pacjenta. Ważnym problemem jest zjawisko tachyfilaksji (utraty skuteczności leczenia z czasem), które może wymagać zmiany terapii. Ponadto, dostęp do nowoczesnych terapii biologicznych bywa ograniczony ze względu na wysokie koszty oraz restrykcyjne kryteria kwalifikacji do programów lekowych.

W praktyce klinicznej istotne jest kompleksowe podejście do pacjenta z ciężką łuszczycą, uwzględniające nie tylko leczenie zmian skórnych, ale również identyfikację i terapię chorób współistniejących oraz wsparcie psychologiczne. Współpraca interdyscyplinarna między dermatologami, reumatologami, kardiologami i innymi specjalistami jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnych wyników leczenia i poprawy jakości życia pacjentów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl