zespół Loefflera
Wskazanie

Zespół Loefflera to rzadkie schorzenie charakteryzujące się przemijającym naciekiem płuc z eozynofilią we krwi obwodowej. Jest to rodzaj eozynofilowego zapalenia płuc, które często wiąże się z reakcją nadwrażliwości na pasożyty, leki lub inne alergeny. Klasyczny obraz choroby obejmuje gorączkę, kaszel, świszczący oddech oraz przejściowe nacieki w płucach widoczne w badaniach radiologicznych.

Najczęstszą przyczyną zespołu Loefflera jest inwazja pasożytnicza, szczególnie wywołana przez nicienie (glisty, włosogłówki, węgorki). Objawy pojawiają się w fazie migracji larw pasożyta przez płuca. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma zwiększona liczba eozynofilów we krwi (>500 komórek/μl), badanie kału w kierunku pasożytów oraz obrazowanie płuc (RTG lub tomografia komputerowa).

W leczeniu zespołu Loefflera stosuje się przede wszystkim leki przeciwpasożytnicze, jeśli zidentyfikowano czynnik etiologiczny. Najczęściej używane w Polsce preparaty to: Zentel (albendazol), Vermox (mebendazol), Pyrantelum Medana (pyrantel) czy Helmintox (pyrantel). W przypadkach ciężkich lub niereagujących na leczenie przyczynowe stosuje się glikokortykosteroidy systemowe, takie jak Encorton (prednizon) lub Metypred (metyloprednizolon).

Największym wyzwaniem w leczeniu zespołu Loefflera jest właściwa identyfikacja czynnika wywołującego. Często trudno jest zidentyfikować pasożyta odpowiedzialnego za objawy, co może opóźniać wdrożenie odpowiedniego leczenia przyczynowego. Dodatkową trudność stanowi różnicowanie z innymi typami eozynofilowego zapalenia płuc, szczególnie u pacjentów z ujemnym wynikiem badań parazytologicznych. W przypadkach nawracających konieczne jest poszukiwanie innych przyczyn eozynofilii, w tym alergii na leki czy chorób autoimmunologicznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl