układowe zapalenie wielomięśniowe
Wskazanie

Układowe zapalenie wielomięśniowe (polymyositis) to rzadka choroba autoimmunologiczna, zaliczana do idiopatycznych miopatii zapalnych. Charakteryzuje się przewlekłym zapaleniem mięśni szkieletowych, prowadzącym do postępującego osłabienia mięśni proksymalnych kończyn. Najczęściej dotyka osoby dorosłe w wieku 30-60 lat, częściej kobiety niż mężczyzn. Choroba może występować samodzielnie lub w połączeniu z innymi chorobami tkanki łącznej.

Główne objawy to symetryczne osłabienie mięśni obręczy barkowej i biodrowej, trudności we wstawaniu z pozycji siedzącej, wchodzeniu po schodach czy podnoszeniu rąk ponad głowę. Mogą występować również bóle mięśniowe, dysfagia (trudności w połykaniu), zmęczenie oraz objawy ogólnoustrojowe jak gorączka czy utrata masy ciała. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższone enzymy mięśniowe: CK, LDH, AspAT, AlAT), elektromiografii, badaniach obrazowych oraz biopsji mięśnia.

W leczeniu układowego zapalenia wielomięśniowego stosuje się głównie glikokortykosteroidy, które są lekami pierwszego rzutu. W Polsce najczęściej używane są: Encorton (prednizon), Medrol (metyloprednizolon) oraz Metypred (metyloprednizolon). W przypadkach opornych lub przy dążeniu do redukcji dawki steroidów, stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak: Imuran (azatiopryna), CellCept (mykofenolan mofetylu), Methotrexat (metotreksat) czy Sandimmun Neoral (cyklosporyna A). W ciężkich przypadkach można zastosować immunoglobuliny dożylne (Kiovig, Privigen, Octagam) lub leki biologiczne jak Mabthera (rytuksymab).

Największe trudności w leczeniu układowego zapalenia wielomięśniowego wiążą się z opornością na standardowe leczenie, występowaniem działań niepożądanych glikokortykosteroidów przy długotrwałej terapii oraz nawrotami choroby podczas próby redukcji dawek leków. Istotnym wyzwaniem jest także różnicowanie z innymi miopatiami zapalnymi, szczególnie z zapaleniem skórno-mięśniowym i miopatią z ciałkami wtrętowymi. Dodatkowym problemem jest ryzyko współwystępowania choroby nowotworowej, które jest zwiększone u pacjentów z zapaleniem wielomięśniowym, co wymaga regularnych badań przesiewowych. Rehabilitacja i fizjoterapia stanowią nieodłączny element leczenia, ale muszą być odpowiednio dostosowane do aktywności choroby.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl