nieropne zapalenie tarczycy
Wskazanie

Nieropne zapalenie tarczycy, znane również jako podostre zapalenie tarczycy lub choroba de Quervaina, jest stanem zapalnym gruczołu tarczowego o etiologii najprawdopodobniej wirusowej. Charakteryzuje się bólem i tkliwością tarczycy, gorączką oraz objawami ogólnoustrojowymi przypominającymi infekcję. Typowy przebieg choroby obejmuje fazę tyreotoksykozy (związaną z uwolnieniem zapasów hormonów z uszkodzonej tarczycy), następnie fazę hipotyreozy i ostatecznie powrót do eutyreozy w ciągu 2-6 miesięcy.

W leczeniu nieropnego zapalenia tarczycy stosuje się głównie leki przeciwzapalne i przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takie jak ibuprofen (Nurofen, Ibuprom) czy naproksen (Anapran, Aleve). W przypadkach o cięższym przebiegu lub braku odpowiedzi na NLPZ wskazane jest zastosowanie glikokortykosteroidów, np. prednizonu (Encorton) lub metyloprednizolonu (Medrol, Metypred). W fazie tyreotoksykozy pomocniczo można podawać beta-blokery, takie jak propranolol (Propranolol WZF) lub metoprolol (Metocard, Betaloc ZOK), a w fazie hipotyreozy może być konieczna tymczasowa suplementacja hormonów tarczycy (Euthyrox, Letrox).

Największą trudnością w leczeniu nieropnego zapalenia tarczycy jest właściwe rozpoznanie, gdyż objawy mogą przypominać inne choroby tarczycy, zwłaszcza chorobę Gravesa-Basedowa czy ostre zapalenie tarczycy. Istotne jest różnicowanie z chorobą nowotworową oraz monitorowanie funkcji tarczycy w trakcie leczenia ze względu na zmienność stanu hormonalnego. Wyzwaniem jest również określenie optymalnego czasu trwania terapii glikokortykosteroidami i zapobieganie nawrotom, które mogą występować w około 20% przypadków. Zbyt szybkie odstawienie leków przeciwzapalnych może prowadzić do zaostrzenia objawów, dlatego wymagane jest stopniowe zmniejszanie dawek.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl