zapalenie pochewki ścięgna
Wskazanie

Zapalenie pochewki ścięgna (tenosynovitis) to stan zapalny błony maziowej otaczającej ścięgno, który prowadzi do bólu, obrzęku i ograniczenia ruchomości. Najczęściej dotyczy ścięgien nadgarstka, dłoni, stopy lub stawu skokowego. Może wystąpić w wyniku przeciążenia, powtarzalnych mikrourazów, infekcji bakteryjnej lub jako objaw chorób układowych (np. reumatoidalnego zapalenia stawów).

W leczeniu zapalenia pochewki ścięgna stosuje się podejście wielokierunkowe. W fazie ostrej zaleca się odpoczynek, unieruchomienie oraz leki przeciwzapalne. Z dostępnych w Polsce niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosuje się m.in. Diclac, Majamil, Dicloberl (diklofenak), Metindol (indometacyna), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen) czy Meloxistad (meloksykam). W cięższych przypadkach wykorzystuje się iniekcje dostawowe glikokortykosteroidów, takich jak Diprophos (betametazon) czy Depo-Medrol (metyloprednizolon).

W przypadku zapalenia na tle infekcyjnym konieczne jest zastosowanie antybiotykoterapii (np. Augmentin, Amoksiklav, Taromentin). Przy przewlekłym zapaleniu pochewki ścięgna pomocna jest rehabilitacja z elementami fizykoterapii oraz specjalistyczne ćwiczenia. W skrajnych przypadkach rozważa się leczenie operacyjne, polegające na uwolnieniu ścięgna i usunięciu zmienionych zapalnie tkanek.

Największym wyzwaniem w leczeniu zapalenia pochewki ścięgna jest właściwa diagnostyka różnicowa, gdyż objawy mogą przypominać inne schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego. Trudność stanowi również leczenie przypadków przewlekłych, które mogą nie reagować na standardową farmakoterapię. Istotnym problemem jest tendencja do nawrotów, szczególnie jeśli pacjent nie zmodyfikuje czynników wywołujących (np. nadmiernego obciążenia, nieprawidłowej postawy podczas pracy). Dla lekarza kluczowe jest ustalenie pierwotnej przyczyny zapalenia, gdyż może ono być manifestacją chorób układowych wymagających odrębnego postępowania.