opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry
Wskazanie

Opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry jest ostrą infekcją skóry wywołaną wirusem opryszczki pospolitej (HSV, najczęściej typu 1 lub 2). Charakteryzuje się występowaniem zgrupowanych, bolesnych pęcherzyków na podłożu rumieniowym. Choroba ta może rozwijać się jako pierwotne zakażenie HSV lub reaktywacja wirusa pozostającego w stanie latencji w zwojach nerwowych.

Leczenie opryszczkowego pęcherzowego zapalenia skóry opiera się głównie na terapii przeciwwirusowej. W Polsce stosuje się przede wszystkim preparaty zawierające acyklowir (Zovirax, Hascovir, Heviran), walacyklowir (Valtrex, Vaciclor) oraz famcyklowir (Famvir). W lżejszych przypadkach stosuje się preparaty miejscowe w postaci kremów (Zovirax, Acyklowir GSK, Hascovir), natomiast w cięższych przypadkach lub u pacjentów z obniżoną odpornością konieczne jest leczenie ogólnoustrojowe w formie doustnej lub dożylnej.

Największym wyzwaniem w leczeniu opryszczkowego pęcherzowego zapalenia skóry jest narastająca oporność wirusa HSV na leki przeciwwirusowe, szczególnie u pacjentów immunoniekompetentnych. Problem stanowi również nawrotowy charakter infekcji, gdyż wirus pozostaje w organizmie na całe życie. U pacjentów z częstymi nawrotami (powyżej 6 epizodów rocznie) rozważa się terapię supresyjną małymi dawkami leków przeciwwirusowych przez dłuższy okres.

Szczególnej uwagi wymagają przypadki opryszczkowego zapalenia skóry u noworodków, kobiet w ciąży oraz osób z obniżoną odpornością, gdzie infekcja może mieć ciężki, rozsiany charakter. W takich sytuacjach konieczna jest hospitalizacja i intensywne leczenie dożylne acyklowirem (Aciclovir Kabi). W profilaktyce nawrotów istotna jest identyfikacja i unikanie czynników wyzwalających, takich jak ekspozycja na promieniowanie UV, stres, gorączka czy immunosupresja.