podostre zapalenie kaletek maziowych
Wskazanie

Podostre zapalenie kaletek maziowych to stan zapalny dotyczący kaletek maziowych – niewielkich, wypełnionych płynem woreczków, które znajdują się w miejscach narażonych na tarcie lub ucisk. W przeciwieństwie do ostrego zapalenia, podostre zapalenie rozwija się stopniowo i charakteryzuje się umiarkowanym bólem, obrzękiem oraz ograniczeniem ruchomości zajętego stawu.

Najczęściej zajęte są kaletki maziowe okolicy barku, łokcia (łokieć tenisisty), biodra, kolana (kolano skoczka) oraz pięty. Podostre zapalenie może być wynikiem przeciążenia, mikrourazów, infekcji, chorób układowych (np. reumatoidalnego zapalenia stawów) lub reakcji autoimmunologicznych. Charakterystycznymi objawami są umiarkowany ból, który nasila się podczas ruchu, delikatny obrzęk oraz tkliwość przy ucisku okolicy zajętej kaletki.

W leczeniu podostrego zapalenia kaletek maziowych stosuje się głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak: Ibuprom, Nurofen, Metafen, Voltaren, Diclac. W cięższych przypadkach lekarz może zalecić miejscowe iniekcje kortykosteroidów (np. Diprophos, Depo-Medrol). Z leków o działaniu miejscowym stosuje się maści i żele przeciwzapalne (Voltaren żel, Ketonal Active, Diclac żel), które zmniejszają stan zapalny i łagodzą ból.

Największymi wyzwaniami w leczeniu podostrego zapalenia kaletek maziowych są: identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego, zapobieganie przejściu w stan przewlekły oraz utrzymanie funkcji zajętego stawu. Pacjenci często bagatelizują początkowe objawy i kontynuują aktywność fizyczną, co może prowadzić do pogorszenia stanu. Dodatkowym problemem jest nawrotowość schorzenia, szczególnie u osób, które nie wyeliminowały czynników ryzyka takich jak nieprawidłowa technika wykonywania ruchu czy nieodpowiednie obuwie.

W terapii ważne jest także stosowanie fizykoterapii (krioterapia, ultradźwięki, laser), odpowiedni odpoczynek zajętej okolicy, a w późniejszym etapie stopniowe wprowadzanie ćwiczeń wzmacniających. Niektórzy pacjenci mogą wymagać modyfikacji aktywności fizycznej lub zmian w środowisku pracy, aby zapobiec nawrotom schorzenia.