sezonowy alergiczny nieżyt nosa
Wskazanie

Sezonowy alergiczny nieżyt nosa (SAR), zwany również katarem siennym, jest schorzeniem atopowym wywołanym przez aeroalergeny sezonowe, takie jak pyłki roślin. Charakteryzuje się takimi objawami jak: wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd i uczucie zatkanego nosa, a często towarzyszą mu objawy ze strony oczu (alergiczne zapalenie spojówek). Objawy pojawiają się cyklicznie, w zależności od okresu pylenia uczulających roślin – wiosną (drzewa), latem (trawy) lub jesienią (chwasty).

W leczeniu sezonowego alergicznego nieżytu nosa stosuje się głównie leki przeciwhistaminowe II generacji (bez działania sedatywnego), takie jak: Claritine, Zyrtec, Allertec, Rupafin, Hitaxa, Aerius czy Xyzal. W cięższych przypadkach lub przy dominującym uczuciu zatkania nosa, wykorzystuje się glikokortykosteroidy donosowe: Fanipos, Nasometin, Flixonase, Avamys, Tafen Nasal, Nasehaler czy Momester. Pomocniczo stosowane są również kromony (Cromoxal) oraz leki obkurczające naczynia błony śluzowej nosa (Otrivin, Nasivin, Xylogel), jednak te ostatnie tylko doraźnie i krótkotrwale.

Największą trudnością w leczeniu sezonowego alergicznego nieżytu nosa jest utrzymanie kontroli objawów przez cały okres ekspozycji na alergen, co może trwać nawet kilka miesięcy. Pacjenci często bagatelizują pierwsze objawy i rozpoczynają leczenie zbyt późno, gdy stan zapalny jest już zaawansowany. Problem stanowi również niestosowanie się do zaleceń dotyczących regularnego przyjmowania leków, szczególnie glikokortykosteroidów donosowych, których pełne działanie rozwija się dopiero po kilku dniach stosowania. Dodatkowym wyzwaniem jest odpowiednia edukacja pacjentów odnośnie techniki aplikacji leków donosowych oraz minimalizacji ekspozycji na alergeny.

W przypadkach opornych na farmakoterapię lub u pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby, rozważa się immunoterapię swoistą (Staloral, Oralair, Grazax), która jako jedyna metoda może modyfikować naturalny przebieg choroby. Leczenie to wymaga jednak długotrwałego stosowania (3-5 lat) i powinno być prowadzone przez specjalistę alergologa.