ostre gośćcowe zapalenie mięśnia sercowego
Wskazanie

Ostre gośćcowe zapalenie mięśnia sercowego to stan zapalny mięśnia sercowego, który występuje jako powikłanie infekcji paciorkowcowej (najczęściej anginy), będąc jedną z manifestacji gorączki reumatycznej. Choroba rozwija się zazwyczaj 2-3 tygodnie po przebytej infekcji gardła wywołanej przez paciorkowce grupy A. Patogeneza polega na mechanizmie autoimmunologicznym, gdzie przeciwciała skierowane przeciwko antygenom paciorkowca reagują krzyżowo z tkankami serca.

Objawy kliniczne obejmują: bóle w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca oraz objawy ogólne jak gorączka i złe samopoczucie. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają: badania laboratoryjne (podwyższone wskaźniki stanu zapalnego, ASO, CRP), EKG (zaburzenia przewodzenia, zmiany odcinka ST-T), echokardiografia (ocena funkcji serca, obecność płynu w worku osierdziowym) oraz markery uszkodzenia mięśnia sercowego (troponina).

W leczeniu stosuje się antybiotykoterapię penicyliną (np. Penicilinum Crystallisatum, Ospen) w celu eradykacji paciorkowca. Leczenie przeciwzapalne opiera się na podawaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak Metypred (metyloprednizolon) czy Encorton (prednizon). W cięższych przypadkach stosuje się immunosupresję. Leczenie objawowe obejmuje leki kardiologiczne: beta-blokery (Betaloc, Concor), inhibitory ACE (Prestarium, Enarenal) lub leki przeciwarytmiczne (Propafenon, Amiodaron) w zależności od manifestacji klinicznej.

Jedną z największych trudności w leczeniu pacjentów z ostrym gośćcowym zapaleniem mięśnia sercowego jest wczesne rozpoznanie, ponieważ objawy mogą być niespecyficzne, a sam pacjent może nie kojarzyć przebytej wcześniej infekcji gardła z aktualnymi dolegliwościami. Kolejnym wyzwaniem jest ocena rozległości uszkodzenia mięśnia sercowego i zapobieganie trwałym powikłaniom, takim jak przewlekła niewydolność serca czy wady zastawkowe. Bardzo istotna jest profilaktyka wtórna polegająca na długotrwałym podawaniu penicyliny benzatynowej (Debecylina) w celu zapobiegania kolejnym epizadom gorączki reumatycznej, która powinna być kontynuowana przez kilka lat.