niereumatyczne zapalenie mięśnia sercowego
Wskazanie

Niereumatyczne zapalenie mięśnia sercowego to stan zapalny miokardium, który nie jest związany z gorączką reumatyczną. Najczęściej występuje w wyniku infekcji wirusowej (szczególnie przez enterowirusy, adenowirusy, parwowirus B19, wirus grypy), ale może być również spowodowane przez bakterie, grzyby, pasożyty, substancje toksyczne, leki lub reakcje autoimmunologiczne. Charakteryzuje się obrzękiem, uszkodzeniem i dysfunkcją komórek mięśnia sercowego.

Objawy mogą być bardzo zróżnicowane – od łagodnych, grypopodobnych (gorączka, zmęczenie, bóle mięśniowe), po ciężkie zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej przypominający zawał, duszność i objawy niewydolności serca. Diagnoza opiera się na badaniach EKG, echokardiografii, oznaczeniu markerów sercowych (troponina), badaniach obrazowych (rezonans magnetyczny serca) oraz w wybranych przypadkach biopsji endomiokardialnej.

W leczeniu niereumatycznego zapalenia mięśnia sercowego stosuje się przede wszystkim leki wspomagające funkcję serca. Należą do nich inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal, Tritace), beta-blokery (np. Betaloc ZOK, Concor, Nebilet), diuretyki (np. Furosemid, Torasemid, Spironol) oraz w razie potrzeby leki przeciwarytmiczne (np. Cordarone, Amiodaron). W ciężkich przypadkach z objawami niewydolności serca mogą być konieczne dożylne leki inotropowe (np. Dobutamina).

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z niereumatycznym zapaleniem mięśnia sercowego jest odpowiednie zidentyfikowanie przyczyny zapalenia oraz zapobieganie progresji do przewlekłej kardiomiopatii rozstrzeniowej. Trudności sprawia również właściwe dobranie terapii immunosupresyjnej – jej zastosowanie jest kontrowersyjne i zalecane głównie w przypadkach o podłożu autoimmunologicznym. Dodatkowo, pacjenci wymagają ścisłego monitorowania, gdyż stan może gwałtownie się pogarszać, prowadząc do groźnych zaburzeń rytmu serca lub wstrząsu kardiogennego.

W przypadkach wirusowego zapalenia mięśnia sercowego kontrowersyjne pozostaje stosowanie leków przeciwwirusowych. Obecnie w większości przypadków zaleca się leczenie objawowe i wspomagające funkcję serca do czasu samoistnego ustąpienia zapalenia. U niektórych pacjentów z ciężkim przebiegiem może być konieczne czasowe mechaniczne wspomaganie krążenia lub w skrajnych przypadkach przeszczep serca.