całoroczny alergiczny nieżyt nosa
Wskazanie

Całoroczny alergiczny nieżyt nosa (CANN) to przewlekłe schorzenie zapalne błony śluzowej nosa wywołane reakcją alergiczną na alergeny występujące przez cały rok, takie jak roztocza kurzu domowego, naskórek zwierząt, pleśnie czy karaluchy. W przeciwieństwie do sezonowego alergicznego nieżytu nosa, objawy CANN utrzymują się przez większość roku lub całorocznie. Charakterystyczne objawy to wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania nosa, świąd, kichanie, a czasem również utrata węchu.

W leczeniu CANN stosuje się kompleksowe podejście farmakologiczne. Leki pierwszego wyboru to donosowe glikokortykosteroidy (np. Flixonase, Nasometin, Tafen Nasal, Fanipos, Momester) oraz leki przeciwhistaminowe drugiej generacji (Claritine, Zyrtec, Allegra, Xyzal, Aerius). W przypadkach bardziej opornych można zastosować terapię skojarzoną, np. preparat łączący glikokortykosteroid z lekiem przeciwhistaminowym (Dymista). Warto również wymienić leki antyleukotrienowe (Montelukast, Singulair), które mogą być pomocne szczególnie u pacjentów z współistniejącą astmą oskrzelową.

Największe trudności w leczeniu CANN wiążą się z jego przewlekłym charakterem i koniecznością długotrwałego stosowania leków. Problemem bywa słaba współpraca pacjentów, wynikająca z obawy przed długotrwałym stosowaniem glikokortykosteroidów. Ponadto, u niektórych pacjentów występuje niewystarczająca odpowiedź na standardowe leczenie, co wymaga intensyfikacji terapii. W takich przypadkach można rozważyć immunoterapię swoistą, która jest jedyną metodą przyczynowego leczenia alergii. Dodatkowo, jednoczesne występowanie niealergicznych czynników zaostrzających (infekcje, czynniki drażniące, zmiany temperatur) może maskować efekty leczenia i utrudniać kontrolę objawów.

Istotnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta dotycząca unikania alergenów i czynników zaostrzających objawy, co może znacząco wpłynąć na skuteczność farmakoterapii. Należy pamiętać, że nieleczony lub źle kontrolowany alergiczny nieżyt nosa może prowadzić do rozwoju astmy oskrzelowej, zapalenia zatok, zaburzeń snu i pogorszenia jakości życia.