przeciwciało przeciwlekowe
Przeciwciało przeciwlekowe to immunoglobulina wytwarzana przez układ odpornościowy w reakcji na wprowadzony do organizmu lek, który jest rozpoznawany jako antygen. Zjawisko to jest częścią szerszego zagadnienia immunogenności leków, która może prowadzić do reakcji nadwrażliwości, neutralizacji działania terapeutycznego lub innych niepożądanych efektów.
Przeciwciała przeciwlekowe mogą powstawać szczególnie w przypadku stosowania leków biologicznych, takich jak białka rekombinowane, przeciwciała monoklonalne czy enzymy terapeutyczne. Ich obecność może być przyczyną zmniejszonej skuteczności terapii, zwiększonego klirensu leku lub reakcji immunologicznych różnego stopnia – od łagodnych do zagrażających życiu.
Diagnostyka obecności przeciwciał przeciwlekowych obejmuje metody immunoenzymatyczne (ELISA), radioimmunoanalityczne oraz nowsze techniki oparte na rezonansie plazmonów powierzchniowych. Monitorowanie ich poziomu jest istotnym elementem terapii lekami biologicznymi, zwłaszcza w reumatologii, gastroenterologii i onkologii.
Strategie minimalizujące ryzyko powstawania przeciwciał przeciwlekowych obejmują odpowiednią modyfikację cząsteczek leków, stosowanie terapii skojarzonej z immunosupresorami oraz optymalizację schematów dawkowania. W przypadku wykrycia istotnych klinicznie przeciwciał przeciwlekowych może być konieczna zmiana terapii na lek o innej strukturze molekularnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kryzantaspaza – Działania niepożądane
Kryzantaspaza, zawierająca 10 000 IU L-asparaginazy z Erwinia chrysanthemi, jest stosowana głównie w leczeniu białaczki limfoblastycznej. Profil bezpieczeństwa leku został szczegółowo opisany na podstawie badań klinicznych obejmujących 1028 pacjentów, głównie dzieci i młodzież. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, gorączka, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny) oraz zaburzenia krzepnięcia krwi, prowadzące do powikłań zakrzepowo-zatorowych i krwotocznych. Zaburzenia krzepnięcia manifestują się m.in. hipofibrynogenemią, wydłużonym czasem protrombinowym i częściowej tromboplastyny, a także zmniejszeniem stężenia antytrombiny III, białka C i S oraz plazminogenu. Ryzyko powikłań zwiększają choroba podstawowa, steroidoterapia i stosowanie centralnych cewników żylnych. Większość działań niepożądanych ma charakter odwracalny, jednak zapalenie trzustki i zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (PRES) stanowią poważne, choć rzadsze powikłania.
afazja, białaczka limfoblastyczna, białkomocz, cukrzycowa kwasica ketonowa, dysfagia, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, hipoproteinemia, kryzantaspaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, pancytopenia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało przeciwlekowe, reakcja nadwrażliwości, stłuszczenie wątroby, toksyczność wątrobowa, wstrząs anafilaktyczny, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna, żylne zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Asparagina – Działania niepożądane
Asparagina, stosowana zarówno w preparatach do żywienia pozajelitowego (Aminoplasmal Hepa 10%), jak i w postaci enzymu L-asparaginazy (kryzantaspazy) w terapii białaczek, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych. W przypadku Aminoplasmal Hepa 10% działania niepożądane, takie jak nudności i wymioty, występują niezbyt często i są często związane z samym żywieniem pozajelitowym. Natomiast L-asparaginaza wykazuje znacznie szerszy profil toksyczności, obejmujący reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia krzepnięcia (zmniejszenie czynników krzepnięcia, hipofibrynogenemia, wydłużenie czasu protrombinowego i częściowej tromboplastyny), co może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia, utrata masy ciała >20%), hepatotoksyczność, zapalenie trzustki oraz objawy neurologiczne (encefalopatia, afazja, omamy, napady drgawkowe). Częstość występowania tych działań jest różna, np. reakcje nadwrażliwości i zaburzenia krzepnięcia występują bardzo często, a zapalenie trzustki i niewydolność wątroby są rzadziej spotykane, lecz potencjalnie zagrażają życiu.
afazja, aminokwas, białaczka, cukrzycowa kwasica ketonowa, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, hipoproteinemia, kryzantaspaza, L-asparaginaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, przeciwciało przeciwlekowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakrzepica naczyń, zapalenie ślinianki przyusznej, zapalenie trzustki, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erwinase 10 000 IU
Kryzantaspaza, enzym L-asparaginaza pochodzący z Erwinia chrysanthemi, jest stosowana głównie w terapii białaczki limfoblastycznej. Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie, wstrząs anafilaktyczny) oraz zaburzenia krzepnięcia krwi, manifestujące się obniżeniem stężenia antytrombiny III, białek C i S, fibrynogenu, plazminogenu oraz wydłużeniem czasu protrombinowego i częściowej tromboplastyny. Zaburzenia te mogą prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, obejmujących naczynia obwodowe, płucne i ośrodkowy układ nerwowy, z ryzykiem zgonu lub trwałych następstw. Dodatkowe czynniki ryzyka to choroba podstawowa, leczenie steroidami oraz stosowanie centralnych cewników żylnych. Większość działań niepożądanych jest odwracalna, jednak w przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii bez możliwości jej wznowienia.
afazja, anafilaksja, antytrombina III, białaczka limfoblastyczna, białko C i S, białkomocz, cukrzycowa kwasica ketonowa, czas protrombinowy, dysfagia, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, halucynacja, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertrójglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, jadłowstręt, kryzantaspaza, L-asparaginaza, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie trzustki, napad drgawkowy, nefropatia moczanowa, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedowład, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczynowe zapalenie stawów, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, posocznica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało przeciwlekowe, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, stłuszczenie wątroby, tachykardia, toksyczność wątrobowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, żółtaczka cholestatyczna, żylne zdarzenie zakrzepowo-zatorowe