niepohamowany apetyt
Niepohamowany apetyt (hiperfagia) to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nadmiernym, trudnym do kontrolowania głodem, które prowadzi do spożywania znacznie większych ilości pożywienia niż wymagają tego potrzeby energetyczne organizmu.
Etiologia niepohamowanego apetytu może być złożona – występuje jako objaw w różnych jednostkach chorobowych, takich jak zespół Pradera-Williego, zespół Kleine-Levin, uszkodzenia podwzgórza, niektóre zaburzenia hormonalne (np. niedoczynność tarczycy), czy jako skutek uboczny przyjmowania określonych leków (np. kortykosteroidów, niektórych leków przeciwpsychotycznych). Częstym czynnikiem wyzwalającym jest również stres oraz zaburzenia emocjonalne.
Diagnostyka niepohamowanego apetytu obejmuje wykluczenie organicznych przyczyn, ocenę stanu psychicznego pacjenta oraz analizę zachowań żywieniowych. W leczeniu stosuje się terapię przyczynową, interwencje dietetyczne oraz terapię behawioralno-poznawczą. W niektórych przypadkach konieczne może być zastosowanie farmakoterapii, szczególnie gdy niepohamowany apetyt towarzyszy otyłości i wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań metabolicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aparxon PR
Przed rozpoczęciem terapii Aparxon PR (ropinirol) u pacjentów z chorobą Parkinsona należy uwzględnić ryzyko wystąpienia senności oraz nagłych napadów snu, które mogą pojawić się bez ostrzeżeń i stanowią zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zachowania ostrożności, a w przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się zaprzestanie prowadzenia pojazdów oraz rozważenie zmniejszenia dawki lub odstawienia leku. Ropinirol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi lub psychotycznymi, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Konieczna jest regularna obserwacja pod kątem zaburzeń kontroli impulsów, takich jak patologiczny hazard, zwiększone libido, kompulsywne zakupy czy niepohamowany apetyt, a także monitorowanie objawów maniakalnych. W przypadku ich wystąpienia wskazane jest zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie leku.
agonista dopaminy, Aparxon PR, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, DAWS, kompulsywne zakupy, kompulsywny apetyt, leki dopaminergiczne, lewodopa, nadaktywność seksualna, nagły napad snu, napad snu, niedociśnienie, niepohamowany apetyt, nietolerancja galaktozy, niewydolność wieńcowa, objawy maniakalne, olej rycynowy, omamy, pasaż żołądkowo-jelitowy, patologiczny hazard, ropinirol, zaburzenie kontroli odruchów, zespół odstawienia agonisty dopaminy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Selegilina, stosowana głównie w terapii choroby Parkinsona, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na potencjalne interakcje i działania niepożądane. Wskazane jest zmniejszenie dawki lewodopy o około 30% przy jednoczesnym podawaniu selegiliny, aby ograniczyć ryzyko ruchów mimowolnych i pobudzenia. Maksymalna dawka selegiliny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę, aby uniknąć niekontrolowanego wzrostu ciśnienia tętniczego po spożyciu pokarmów bogatych w tyraminę oraz utraty selektywności hamowania MAO-B. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niestabilnym nadciśnieniem, zaburzeniami rytmu serca, ciężką dławicą piersiową, psychozami oraz chorobą wrzodową. Zaleca się także ostrożność przy zmianie pozycji ciała ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, gdzie konieczne może być dostosowanie dawki.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, depresja oddechowa, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, fluktuacja odpowiedzi terapeutycznej, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, interakcja z lewodopą, lek dopaminergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lewodopa, nadpobudliwość seksualna, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niepohamowany apetyt, niestabilne nadciśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odpowiedź hipotensyjna, patologiczny hazard, psychoza, ruch mimowolny, selegilina, śpiączka, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aparxon PR
Stosowanie ropinirolu (Aparxon PR) wiąże się z ryzykiem wystąpienia senności oraz nagłych napadów snu, szczególnie u pacjentów z chorobą Parkinsona, co wymaga poinformowania pacjentów o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku takich objawów. Lek ten jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi lub psychotycznymi, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Konieczne jest monitorowanie zaburzeń kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, zwiększone libido, kompulsywne wydatki) oraz objawów maniakalnych, a w razie ich wystąpienia rozważenie redukcji dawki lub odstawienia leku. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego, dlatego odstawianie powinno odbywać się stopniowo. Aparxon PR uwalnia substancję czynną przez 24 godziny, jednak u pacjentów z przyspieszonym pasażem jelitowym może dochodzić do niepełnego uwolnienia leku.
agonista dopaminy, apatia, brak laktazy, choroba Parkinsona, DAWS, depresja, kompulsywny apetyt, lęk, nadaktywność seksualna, nadmierna potliwość, nagłe zasypianie, niedociśnienie tętnicze, niepohamowany apetyt, nietolerancja galaktozy, niewydolność wieńcowa, objawy maniakalne, olej rycynowy, omamy, patologiczny hazard, ropinirol, senność, zaburzenie kontroli odruchów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny