podanie doustne i parenteralne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji czynnej przez jamę ustną. Jest to metoda nieinwazyjna, wygodna dla pacjenta i zwykle ekonomiczna. Biodostępność leków podawanych doustnie może być jednak ograniczona przez efekt pierwszego przejścia przez wątrobę oraz wpływ pH soku żołądkowego na stabilność substancji czynnej.
Podanie parenteralne oznacza wprowadzenie leku z pominięciem przewodu pokarmowego, najczęściej drogą iniekcji. Wyróżnia się podanie dożylne (i.v.), domięśniowe (i.m.), podskórne (s.c.), śródskórne, doopłucnowe, dostawowe i inne. Droga parenteralna zapewnia szybszy efekt terapeutyczny i 100% biodostępność przy podaniu dożylnym, jest jednak inwazyjna i wiąże się z większym ryzykiem powikłań.
Wybór między podaniem doustnym a parenteralnym zależy od stanu klinicznego pacjenta, właściwości fizykochemicznych leku, pożądanej szybkości działania oraz dostępności form farmaceutycznych. Podanie parenteralne jest metodą z wyboru w stanach nagłych, gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie lub gdy substancja czynna ulega degradacji w przewodzie pokarmowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Versatis 700 mg
Produkt leczniczy Versatis, zawierający 700 mg lidokainy w postaci plastra leczniczego (5% w/w), wykazuje minimalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mimo braku dedykowanych badań klinicznych w tym zakresie, niskie ryzyko wynika z farmakokinetyki leku – miejscowego działania i ograniczonego wchłaniania systemowego lidokainy. Plaster o wymiarach 10 cm x 14 cm uwalnia substancję czynną miejscowo, co minimalizuje penetrację do krwiobiegu i zmniejsza potencjalne zaburzenia funkcji psychomotorycznych, często obserwowane przy doustnych lub parenteralnych lekach przeciwbólowych, zwłaszcza opioidach i niesteroidowych lekach przeciwzapalnych.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, działanie miejscowe, farmakokinetyka lidokainy, funkcje psychomotoryczne, kontrolowane uwalnianie, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, lidokaina, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, penetracja do krwiobiegu, plaster hydrożelowy, podanie doustne i parenteralne, środek przeciwbólowy, substancja czynna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie systemowe, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rispolept Consta 50 mg
Rispolept Consta, zawierający rysperydon w dawkach 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na rysperydon lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Po sporządzeniu zawiesiny 1 ml zawiera odpowiednio 12,5 mg, 18,75 mg lub 25 mg rysperydonu, a także 3 mg sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów z alergiami na składniki pomocnicze. Ze względu na formę podania, uwalnianie substancji czynnej jest przedłużone, co uniemożliwia szybkie przerwanie terapii w przypadku reakcji nadwrażliwości, dlatego konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem leczenia.
charakterystyka produktu leczniczego, nadwrażliwość na substancję czynną, podanie doustne i parenteralne, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Rispolept Consta, rysperydon, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, wstrzyknięcie o przedłużonym uwalnianiu, wywiad alergologiczny, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu