działanie przeciwadrenergiczne
Działanie przeciwadrenergiczne (antyadrenergiczne) odnosi się do mechanizmu, w którym substancje blokują lub hamują efekty adrenaliny, noradrenaliny oraz innych katecholamin na receptory adrenergiczne. Receptory te dzielą się na dwa główne typy: alfa i beta, z dalszymi podtypami (α1, α2, β1, β2, β3), a każdy z nich odpowiada za różne funkcje fizjologiczne.
Leki o działaniu przeciwadrenergicznym mogą być selektywne (oddziałujące na konkretny podtyp receptora) lub nieselektywne. Alfa-adrenolityki, jak doksazosyna czy fentolamina, blokują receptory alfa, powodując m.in. rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego. Beta-adrenolityki, np. propranolol, metoprolol czy atenolol, hamują receptory beta, wpływając na zwolnienie akcji serca, zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego i obniżenie ciśnienia tętniczego.
Działanie przeciwadrenergiczne znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca, jaskry, przerostu gruczołu krokowego czy niektórych stanów lękowych. Wiele neuroleptyków, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i innych substancji psychoaktywnych wykazuje działanie przeciwadrenergiczne jako efekt uboczny, co może prowadzić do objawów takich jak suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia czy hipotensja ortostatyczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tisercin 25 mg/ml
Lewomepromazyna, substancja czynna leku Tisercin (kod ATC: N05A A02), jest słabym neuroleptykiem z grupy fenotiazyn, wykazującym silniejsze działanie hamujące na funkcje psychoruchowe niż chlorpromazyna. Jej główny mechanizm polega na blokadzie receptorów dopaminergicznych w kluczowych strukturach mózgu, takich jak wzgórze, podwzgórze, układ siatkówkowaty i limbiczny, co prowadzi do supresji bodźców czuciowych, zmniejszenia aktywności ruchowej oraz silnej sedacji. Lewomepromazyna wykazuje również antagonistyczne działanie na receptory noradrenergiczne, serotoninergiczne, histaminergiczne i cholinergiczne, co przekłada się na szerokie spektrum efektów farmakologicznych, w tym uspokojenie, stabilizację nastroju, działanie przeciwalergiczne oraz autonomiczne skutki uboczne (np. suchość w ustach, zaburzenia widzenia).
bodźce czuciowe, chlorpromazyna, działanie przeciwadrenergiczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, efekt amnestyczny, efekt przeciwdepresyjny, fenotiazyna, funkcje psychoruchowe, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy antycholinergiczne, objawy niepożądane, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, podanie domięśniowe, psycholeptyk, receptor dopaminergiczny, układ cholinergiczny, układ histaminergiczny, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clopizam 25 mg
Przedawkowanie klozapiny, substancji czynnej leku Clopizam, stanowi poważne zagrożenie życia z około 12% śmiertelnością, głównie z powodu niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc przy dawkach >2000 mg. U pacjentów wcześniej nieleczonych klozapiną dawki już od 400 mg mogą wywołać śpiączkę i zagrażające życiu stany, a u dzieci dawki 50-200 mg powodują silne działanie uspokajające lub śpiączkę, choć bez zgonów. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia OUN (senność, śpiączka, drgawki), układu autonomicznego (nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, arytmie) oraz oddechowego (depresja ośrodka oddechowego, niewydolność oddechowa). Nasilenie objawów rośnie wraz z dawką, a śmiertelność jest szczególnie wysoka przy dawkach przekraczających 2000 mg.
arefleksja, arytmia serca, benzodiazepina, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodka oddechowego, dializa otrzewnowa, dializoterapia, drgawki, działanie alfa-adrenolityczne, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwadrenergiczne, działanie uspokajające, hemodializa, hiperrefleksja, intubacja dotchawicza, klozapina, lek przeciwdrgawkowy, lek wazopresyjny, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, płukanie żołądka, płynoterapia, receptor dopaminowy, receptor serotoninowy, śpiączka, splątanie, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, zaburzenia OUN, zachłystowe zapalenie płuc, zahamowanie czynności oddechowej, zapaść - Leksykon substancji czynnych
Lewomepromazyna – Właściwości farmakodynamiczne
Lewomepromazyna, będąca alifatycznym pochodnym fenotiazyny (kod ATC: N05AA02), to słaby neuroleptyk o silniejszym niż chlorpromazyna działaniu hamującym funkcje psychoruchowe. Jej główny mechanizm polega na blokadzie receptorów dopaminergicznych D2 w mózgu (wzgórze, podwzgórze, układ siatkowaty, limbiczny), co przekłada się na efekt przeciwpsychotyczny, redukcję spontanicznej aktywności i agresji. Lewomepromazyna wykazuje szerokie spektrum receptorowe, antagonizując również receptory D1, H1, α1-adrenergiczne, muskarynowe i serotoninowe, co skutkuje działaniem uspokajającym, przeciwlękowym, przeciwwymiotnym, przeciwhistaminowym i przeciwadrenergicznym. W porównaniu do innych neuroleptyków, charakteryzuje się mniejszą częstością pozapiramidowych działań niepożądanych, co poprawia jej profil bezpieczeństwa u wybranych pacjentów.
chlorpromazyna, działanie analgetyczne, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwadrenergiczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, efekt amnestyczny, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk, pochodna fenotiazyny, podanie domięśniowe, receptor adrenergiczny alfa1, receptor D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, środek przeciwbólowy, terapia bólu, układ neuroprzekaźnikowy, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levomentis 25 mg
Lewomepromazyna, substancja czynna leku Levomentis 25 mg, jest neuroleptykiem z grupy alifatycznych pochodnych fenotiazyny (kod ATC: N05AA02). Jej mechanizm działania opiera się głównie na blokadzie receptorów dopaminergicznych D2 w mózgu, co prowadzi do redukcji aktywności psychoruchowej i agresji. Ponadto lek wykazuje powinowactwo do receptorów D1, H1, α1-adrenergicznych, muskarynowych oraz serotoninowych, co przekłada się na szerokie spektrum efektów farmakologicznych, takich jak działanie przeciwlękowe, uspokajające, przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe, przeciwadrenergiczne i przeciwcholinergiczne. Lewomepromazyna charakteryzuje się mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z innymi neuroleptykami, a jej silna blokada receptorów alfa-adrenergicznych przy stosunkowo słabym działaniu przeciwcholinergicznym jest istotnym aspektem jej profilu farmakodynamicznego.
chlorpromazyna, działanie analgetyczne, działanie przeciwadrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwwymiotne, efekt amnestyczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, opioid, pochodna fenotiazyny, podanie domięśniowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, sedacja, układ cholinergiczny, układ histaminergiczny, układ limbiczny, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, układ siatkowaty, właściwość przeciwbólowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tisercin 25 mg
Lewomepromazyna (Tisercin) jest słabym neuroleptykiem z grupy fenotiazyn, wykazującym silniejsze działanie hamujące na funkcje psychoruchowe niż chlorpromazyna. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym (wzgórze, podwzgórze, układ siatkówkowaty, układ limbiczny), co prowadzi do supresji bodźców czuciowych, zmniejszenia aktywności ruchowej oraz silnej sedacji. Lewomepromazyna wykazuje również antagonizm receptorów alfa-adrenergicznych (silne działanie przeciwadrenergiczne), serotoninergicznych (5-HT), histaminergicznych oraz słabe działanie przeciwcholinergiczne, co przekłada się na szerokie spektrum efektów farmakologicznych, w tym przeciwwymiotnych, przeciwhistaminowych i przeciwadrenergicznych. Silne działanie alfa-adrenolityczne może powodować hipotonię ortostatyczną, jednak lek charakteryzuje się stosunkowo łagodnym profilem działań niepożądanych pozapiramidowych w porównaniu do innych neuroleptyków.
chlorpromazyna, działanie alfa-adrenolityczne, działanie przeciwadrenergiczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, efekt amnestyczny, farmakodynamika, fenotiazyna, hipotonia ortostatyczna, lek neuroleptyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, receptor 5-HT, receptor D2, receptor dopaminergiczny, sedacja, Tisercin, układ limbiczny, układ neuroprzekaźnikowy