Właściwości farmakodynamiczne
Tisercin 25 mg
Lewomepromazyna (Tisercin) jest słabym neuroleptykiem z grupy fenotiazyn, wykazującym silniejsze działanie hamujące na funkcje psychoruchowe niż chlorpromazyna. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym (wzgórze, podwzgórze, układ siatkówkowaty, układ limbiczny), co prowadzi do supresji bodźców czuciowych, zmniejszenia aktywności ruchowej oraz silnej sedacji. Lewomepromazyna wykazuje również antagonizm receptorów alfa-adrenergicznych (silne działanie przeciwadrenergiczne), serotoninergicznych (5-HT), histaminergicznych oraz słabe działanie przeciwcholinergiczne, co przekłada się na szerokie spektrum efektów farmakologicznych, w tym przeciwwymiotnych, przeciwhistaminowych i przeciwadrenergicznych. Silne działanie alfa-adrenolityczne może powodować hipotonię ortostatyczną, jednak lek charakteryzuje się stosunkowo łagodnym profilem działań niepożądanych pozapiramidowych w porównaniu do innych neuroleptyków.
- choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem psychoruchowym
- choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem ruchowym
- depresja z niepokojem
- nasilenie działania przeciwbólowego innych leków
- niedorozwój umysłowy
- padaczka
- pogłębienie znieczulenia ogólnego
- przygotowanie do znieczulenia ogólnego
- schizofrenia
- zespół paranoidalny
Właściwości farmakodynamiczne leku Tisercin
Tisercin (lewomepromazyna) należy do grupy farmakoterapeutycznej psycholeptyków, podgrupy leków przeciwpsychotycznych i jest klasyfikowany kodem ATC: N05A A02. Stanowi słaby lek neuroleptyczny z grupy fenotiazyny, będący analogiem chlorpromazyny, charakteryzującym się silniejszym działaniem hamującym na funkcje psychoruchowe w porównaniu do związku macierzystego.1
Mechanizm działania
Podstawowy mechanizm działania lewomepromazyny polega na oddziaływaniu na receptory dopaminergiczne zlokalizowane w kilku kluczowych strukturach ośrodkowego układu nerwowego: wzgórzu, podwzgórzu, układzie siatkówkowatym oraz układzie limbicznym. Działanie to prowadzi do trzech głównych efektów farmakologicznych: supresji bodźców czuciowych, zmniejszenia aktywności ruchowej oraz silnej sedacji.2
Lewomepromazyna wykazuje złożony profil farmakodynamiczny, oddziałując antagonistycznie na liczne układy neuroprzekaźnikowe:3
- Układ dopaminergiczny – blokada receptorów D2 odpowiada za działanie przeciwpsychotyczne
- Układ noradrenergiczny – silne działanie przeciwadrenergiczne (zwłaszcza alfa-adrenergiczne)
- Układ serotoninergiczny – blokada receptorów 5-HT
- Układ histaminergiczny – działanie przeciwhistaminowe
- Układ cholinergiczny – słabe działanie przeciwcholinergiczne
W rezultacie wielokierunkowego oddziaływania na receptory, lewomepromazyna wywołuje szereg efektów farmakologicznych, wśród których można wymienić: działanie przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe, przeciwadrenergiczne oraz przeciwcholinergiczne.4
Działanie przeciwadrenergiczne
Lewomepromazyna jest silnym antagonistą receptorów alfa-adrenergicznych, co może powodować m.in. hipotonię ortostatyczną. W przeciwieństwie do silnego działania alfa-adrenolitycznego, lek wykazuje stosunkowo słabe działanie przeciwcholinergiczne.5
Działanie przeciwbólowe
Tisercin charakteryzuje się istotnym działaniem przeciwbólowym poprzez podwyższanie progu bólu. Skuteczność przeciwbólowa lewomepromazyny jest porównywalna do morfiny. Dodatkowo substancja wywołuje efekt amnestyczny, co może być korzystne w terapii bólu.6
Dzięki zdolności nasilania działania leków przeciwbólowych, lewomepromazyna znajduje zastosowanie jako leczenie pomocnicze w przypadkach silnych bólów, zarówno ostrych, jak i przewlekłych.7
Po podaniu domięśniowym lek osiąga maksymalne działanie przeciwbólowe w ciągu 20-40 minut, a efekt utrzymuje się przez około 4 godziny.8
Działania niepożądane ekstrapiramidowe
W porównaniu do silnych leków neuroleptycznych, lewomepromazyna wywołuje mniej nasilone pozapiramidowe objawy niepożądane. Jest to istotna cecha kliniczna, wpływająca na profil bezpieczeństwa i tolerancję leczenia.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania